องตัวเอง อาเองรักษากริชนั้นไว้ในมือเสมอ เนื่องจากข้าไม่ได้รับอนุญาตให้นำอาวุธเข้ามาในพระราชวัง กริชนั้นเก็บไว้ในรถม้าที่นอกพระราชวัง เสด็จพ่อจะทรงอนุญาตให้อาเองนำเข้ามาได้หรือไม่เพคะ ? ”
“โอ้ ? ” ฮ่องเต้เริ่มให้ความสนใจ “เจ้าต้องการเปรียบเทียบกริชของเจ้ากับอาวุธที่ทำจากเหล็กกล้าของซงซุยเช่นนั้นหรือ? ”
เฟิงหยูเองตอบ “เพคะ”
“ ถ้าเป็นเช่นนั้นจะเกิดอะไรขึ้นหากพ่ายแพ้ และจะเกิดอะไรขึ้นหากชนะ”
นางยิ้ม “หากมันแพ้ก็คือแพ้ ไม่ว่าอย่างไร อาเองตอบสนองต่อคำเชิญขององค์ชายแห่งซงซุยเพื่อทดสอบอาวุธ ที่เลวร้ายที่สุดทุกอย่างดำเนินต่อไปอย่างที่มันไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลง ถ้ามันชนะ… ”
“องค์หญิงแห่งมณฑลรู้สึกว่ามีโอกาสชนะหรือไม่ ? ” หลี่คุนพูด เสียงของเขาเต็มไปด้วยความมั่นใจ “ใน 100 ปี ดาบแร่เหล็กไม่เคยพ่ายแพ้สักครั้ง”
“งั้นหรือ ? ” เฟิงหยูเองยิ้มแล้วพูดว่า “องค์หญิงแห่งมณฑลคนนี้จะพนันกับองค์ชาย หากดาบแร่เหล็กชนะในครั้งนี้ ซงซุยก็จะได้รับตามที่ต้องการ ถ้าดาบแร่เหล็กได้รับความเสียหาย…” นางมองไปที่ซวนเทียนฮั่ว และพูดอย่างจริงจัง“พี่เจ็ดจะไม่ต้องแต่งงาน ! ”
