็ปรากฏชัดเจนยิ่งขึ้น
เฟิงหยูเองกระตุกแขนเฟิงเซียงหรู และพูดกับนางว่า “ในห้องโถงน่าเบื่อ ข้าจะออกไปรับอากาศข้างนอก เมื่อจื่อหรูกลับมา ให้ระวังเขา อย่าปล่อยให้เขาวิ่งเล่นไปรอบ ๆ ”
เฟิงเซียงหรูพยักหน้า “พี่รองระวังตัวและกลับมาเร็ว ๆ นะเจ้าค่ะ”
“แน่นอน” เฟิงหยูเองยืนขึ้นแล้วพูดกับหวงซวน “ไม่ต้องตามข้าไป ข้าจะไปเอง”
หวงซวนรู้สึกกังวลเล็กน้อย “คุณหนู, พระราชวังของฮ่องเต้แตกต่างจากตำหนักหยวน บานซูไม่สามารถเข้ามาได้เจ้าค่ะ”นางยังจำงานเลี้ยงวันเกิดของซวนเฟยหยูที่จัดขึ้นในตำหนักหยวนได้ เฟิงหยูเองไปเดินเล่นที่สนามด้านนอกแล้วคุยกับองค์ชายสามด้วยตัวนางเอง ในเวลานั้นนางไม่กังวลเพราะนางรู้ว่าบานซูซ่อนอยู่ที่ไหนซักแห่ง อย่างไรก็ตามวันนี้แตกต่างกัน บานซูไม่สามารถเข้ามาในพระราชวังได้ หากมีสิ่งใดเกิดขึ้นกับเฟิงหยูเอง แม้กระทั่งการตาย 10,000 ครั้งก็ไม่เพียงพอที่จะหลบหนีจากการลงโทษ
“ทุกอย่างปกติดี ข้าจะไม่ไปไกล ข้าจะยืนอยู่ข้างนอกทางเข้าซักพัก มีผู้คนเดินไปมา ใครจะทำอะไรข้าได้”
“ถ้าอย่างนั้น…คุณหนูอย่าออกไปไกลนะเจ้าค่ะ”
ในที่สุดเฟิงหยูเองก็ออกจากห้องโถงเฟยกุย หลังจากคำเตือนซ้ำของหวงซวน ดูเหมือนว่านางเดินเล่นรอบจัตุรัสใกล้กับห้องโถง
บทสนทนาระหว่างนางกับเฟิงจินหยวนเป็นการกระทำที่เป็นการยั่วยุให้ใครบางคน ตอนนี้นางออกมาเพื่อสูดอากาศข้างนอก นางก็เชื่อว่าอีกคนจะออกมาอย่างรวดเร็วอย่างที่นางคาดหวังไม่นานหลังจา
