กที่นางออกมา องค์ชายสามซวนเทียนเย่ก็ออกจากห้องโถงด้วย นางหยุดและซวนเทียนเย่มาถึงหน้านางอย่างรวดเร็ว
“พี่สามนั้นช่างรวดเร็วเสียจริง”
“น้องสาวฉลาดมากกว่า”
“พี่สามชมเชยเกินไปแล้ว”
“พูด ! เจ้าคิดจะทำอะไรกันแน่ ? ”
เฟิงหยูเองยิ้ม องค์ชายสามที่หนักแน่นเสมอ ในที่สุดก็ไม่สามารถทนได้ต่อไปในที่สุด ?
“อาเองไม่เข้าใจความหมายของพี่สาม” นางมองเขาอย่างเป็นธรรมชาติ และสบายใจ นางไม่มีร่องรอยของความประหม่าที่คาดหวังจากหญิงสาว รูม่านตาของนางชัดเจนและโปร่งใส ไม่มีใครสามารถจินตนาการความคิดที่ผิดปกติของคนที่มีดวงตาแบบนี้แต่ซวนเทียนเย่เข้าใจ บุตรสาวของตระกูลเฟิงมีปัญญาอันยิ่งใหญ่ซ่อนอยู่ข้างใน
“เฟิงหยูเอง” เขาลดเสียงของเขาอย่างระมัดระวัง และเรียกชื่อนางลอดไรฟันขออกมา และริมฝีปากของเขา “เจ้าทำงานให้ใครกันแน่ ? ”
เฟิงหยูเองงงงวย “ข้าทำงานให้ใคร ข้าไม่ได้ทำงานให้ใคร ?”
“อย่ามาแกล้งทำเป็นโง่งมหลอกข้า ! ”
“ฮ่า ๆ ” นางหัวเราะ “พี่สามดูน่าประทับใจมาก ตอนนี้ท่านโกรธ ท่านดูน่ากลัวมาก ! ” แม้ว่านางจะพูดว่าเขาดูน่ากลัวแต่นางก็ยังมีรอยยิ้มบนใบหน้าของนาง “อาเองเป็นแค่เด็กผู้หญิง พี่สามกำลังจะทำอะไร ? ”
ซวนเทียนเย่รู้สึกว่าเขาไม่สามารถทนได้อีกต่อไป หากเขาไม่ได้ระบายมันในไม่ช้าเขาจะต้องได้รับบาดเจ็บภายใน ! การกระทำนี้ของโดยเฟิงหยูเองและซวนเทียนหมิงบังคับให้เขาต้องถอยทัพที่เขาส่งไปยังชายแดนทางเหนืออย่างไร้ประโยชน์ มันยั
