งกวาดล้างการสนับสนุนที่เขาได้รับในราชสำนัก ในหมู่พวกเขาเป็นบัณฑิตที่เขาได้พัฒนาความสัมพันธ์มานานหลายปี สิ่งสำคัญที่สุดคือมีคนชื่อเค่ออัน และบุคคลนี้ได้จัดเตรียมกองทัพขนาดใหญ่ที่เขาชุบเลี้ยงไว้ด้านนอกด้วยอาหารมากมายจนเขาต้องแสดงท่าทีสุภาพ อย่างไรก็ตามด้วยพลังที่เพิ่มขึ้นอย่างฉับพลันขององค์ชายใหญ่ เค่ออันก็หายตัวไปในทันที
เขามองไปที่เฟิงหยูเองและรู้สึกว่าดวงตาของนางช่างน่ารำคาญอย่างยิ่ง เขาต้องการที่จะเอื้อมมือออกไปและควักพวกมันออกมา แต่เมื่อเขายกมือขึ้นเขาก็เปลี่ยนใจ แล้วไปคว้าคอของนาง !
ก่อนที่ซวนเทียนเย่จะยกมือขึ้น เฟิงหยูเองก็สังเกตเห็น นางสามารถหลบมันได้ แต่นางเลือกที่จะไม่เคลื่อนไหวและอนุญาตให้ตัวเองถูกซวนเทียนเย่บีบคอ แต่นางก็แทบหายใจไม่ออก
แต่นางยังคงมีรอยยิ้มบนใบหน้าของนางและสายตาของนางยังคงเหมือนเดิม นางยังกล่าวอีกว่า “พี่สามบีบแรงมากเกินไปนะเจ้าค่ะ ปล่อยเร็ว” แต่เขากลับบีบให้แน่นขึ้นและแน่นขึ้นจนกว่าใบหน้าของนางจะแดง ขณะที่นางกำลังจะตอบโต้กลับ เสียงฝีเท้ามาจากด้านหลัง เฟิงหยูเองผู้ซึ่งกำลังจะตอบโต้ วางมือที่ยกมือขึ้นเล็กน้อยลง
เสียงฝีเท้าที่เดินด้านหลังนางเริ่มดังขึ้นเรื่อย ๆ และในตอนท้ายมันกลายเป็นการวิ่งเต็มฝีเท้า นางเห็นมือคู่หนึ่งสวมแหวนหยกสีขาวคว้าข้อมือของซวนเทียนเย่ ความแข็งแกร่งไม่ใช่สิ่งที่ซวนเทียนเย่ทนได้และเขาปล่อยคอของนางโดยไม่รู้ตัว
“พี่สาม ! รังแกผู้หญิง ทำไม
