รับใช้ที่อยู่ข้าง ๆ นางก็ไม่ขยับ ทั้งสองยังคงอยู่ในท่าที่แปลก หน้าอกของเฟิงเฉินหยูเจ็บปวดแต่สิ่งที่เกิดขึ้นทำให้นางเกิดความสงสัย และความสงสัยนี้เปลี่ยนไปเป็นความหวาดกลัว
นางไม่เข้าใจว่าทำไมขาของนางติดหนึบอยู่กับพื้นราวกับว่าพวกมันขยับไม่ได้เลย !ไม่เพียงแต่นางไม่สามารถเคลื่อนไหวได้ เซียงเอ๋อก็ไม่สามารถเคลื่อนไหวได้เช่นกัน เจ้านายและบ่าวรับใช้มองหน้ากันจากนั้นก็รู้สึกตัวชาไปหมด
ซวนเทียนฉีดูตุ๊กตาที่เต็มไปด้วยเข็ม ด้วยความโกรธของเขาเขาต้องการที่จะโยนนางลงกลางทะเลสาบน้ำแข็ง ! แต่นั่นไม่สามารถทำได้ เขารู้ว่าเฟิงหยูเองมีแผนที่จะจัดการพี่สาวคนนี้อย่างแน่นอน แต่ตอนนี้คงไม่ดีแน่ ตอนนี้ผู้หญิงคนนี้อาจได้รับบาดเจ็บหรือพิการ แต่นางยังไม่ถูกฆ่า
เขาสูดหายใจเข้าลึก ๆ แล้วเห็นเฟิงหยูเองพยักหน้าให้เขาเล็กน้อยซึ่งทำให้เขาผ่อนคลายได้นิดหน่อย นี่ก็ดีเช่นกัน เมื่อใช้โอกาสนี้เขาจะแตกหักกับผู้หญิงคนนี้ ไม่ว่านางจะแก้ตัวอย่างไร เขาก็ไม่ต้องเสแสร้งอีกต่อไป
ดังนั้นซวนเทียนฉีกล่าวว่า “เฟิงเฉินหยู เจ้าใช้คุณไสยเพื่อสาปแช่งเสด็จแม่ และนี่สมควรได้รับโทษประหารชีวิต แต่องค์เจ้าผู้นี้จะให้อภัยเจ้าในครั้งนี้เพราะเห็นแก่องค์หญิงแห่งมณฑลจี่อัน เจ้าจะไปที่ประตูของตำหนักหยานฟู่และโขกศีรษะกับพื้น 30 ครั้ง ! ” หลังจากที่เขาพูดเช่นนี้ เขาเหลือบมองที่เฟิงหยูเองแล้วรีบออกไป
เฟิงเฉินหยูมึนงง นางไม่เคยคิดว่าแผนของนางจะล้มเหลว
