ยนางจับเซียงเอ๋อ ตัวของนางสั่นเทาด้วยความกลัวราวกับว่านางได้รับความตกใจอย่างมาก
หวงซวนรู้สึกกังวลเล็กน้อยจากท่าทางของเฟิงเฉินหยู“คุณหนู เราไม่สามารถอนุญาตให้นางพูดจาเหลวไหลเช่นนี้ได้เพราะนางเสียสติไปแล้ว ถ้ามีคนได้ยินมันคงไม่เป็นการดีสำหรับคุณหนูนะเจ้าคะ”
เฟิงหยูเองยิ้มอย่างกะทันหัน “เจ้ากำลังบอกว่าตอนนี้นางเสียสติแล้ว ใครจะเชื่อคำพูดของคนบ้า ? ”
หวงซวนรู้สึกตกใจ “คุณหนูหมายถึง… เราควรทำให้นางเป็นผู้หญิงที่เสียสติ?”
อย่างไรก็ตามเฟิงหยูเองส่ายหัว “ไม่รีบ จะไม่สนุกถ้านางคลั่ง”
เฟิงเฉินหยูฟังเจ้านายและบ่าวรับใช้คุยกัน และใบหน้าของนางเต็มไปด้วยความกลัว นางต้องการลุกขึ้นแต่นางก็ทำไม่ได้ นางรู้สึกเหมือนลูกแกะกำลังจะถูกสังหาร เนื่องจากนางไม่สามารถหนีได้
หลังจากนั้นไม่นานนางกำนัลอาวุโส 2 คนก็มาจากทิศทางของตำหนักหยานฟู่ ก่อนมาถึงตรงหน้าพวกนาง พวกเขาคารวะเฟิงหยูเองก่อนจากนั้นจึงพูดกับเฟิงเฉินหยู “องค์ชายสั่งให้เราพาคุณหนูใหญ่ตระกูลเฟิงไปที่ประตูตำหนักหยานฟู่เพื่อเอาหัวโขกพื้น 30 ครั้ง คุณหนูใหญ่ได้โปรดทำเช่นนั้นด้วยเจ้าค่ะ!”เมื่อเห็นนางกำนัลอาวุโสทั้งสองคน หัวใจของเฟิงเฉินหยูก็ทรุดลง นางรู้เกี่ยวกับคนประเภทนี้ พวกเขามีหน้าที่บังคับการลงโทษและมีวิธีการมากมายในการแก้ไขปัญหาบุคคล ถ้าใครตกอยู่ในมือของพวกเขา แม้ว่าพวกเขาจะไม่ตาย พวกเขาก็จะเสียสติ
“ข้าเป็นลูกสาวของขุนนางขั้นหนึ่ง เจ้าทำเช่นนี้กับข
