รองกล้าสาปแช่งพระสนมที่มีจิตใจดีงามได้อย่างไร ? ”
หวงซวนหายใจฟืดฟาดด้วยความโกรธ “คุณหนูได้พูดสาปแช่งพระสนมเซียนเมื่อใด ? ”
“น้องรอง เจ้าจะทำสิ่งนี้ได้อย่างไร ? ” การแสดงของเฟิงเฉินหยูเริ่มขึ้นและน่าตื่นเต้น เสียงของนางก็ดังขึ้นอีกเล็กน้อย ขณะที่นางตะโกนว่า “นี่คืออะไร ? ”
ตุ้บ
มีบางอย่างตกลงไปที่พื้น
เฟิงหยูเองมองข้าม นางเห็นตุ๊กตาผ้าสีขาวเท่านั้น ตุ๊กตานั้นเต็มไปด้วยเข็มและมันดูน่ากลัวมาก
ในเวลาเดียวกันอีกด้านหนึ่งของทางเดินเล็ก ๆ คนสองคนกำลังเดินข้าม หนึ่งในนั้นสวมเสื้อคลุมสีเขียวเข้ม ร่างของเขาค่อนข้างอ้วนแต่ก็ไม่ได้เบี่ยงเบนความสนใจจากความสูงส่งของเขา บริเวณรอบคิ้วของเขามีความคล้ายคลึงกับซวนเทียนหมิง
เฟิงหยูเองหันกลับมา และเผยความประหลาดใจ “พี่ใหญ่”
คนที่มาคือองค์ชายใหญ่ ซวนเทียนฉีเมื่อเห็นว่าซวนเทียนฉีมาถึงแล้ว ใครจะรู้ว่าเฟิงเฉินหยูกำลังคิดอะไรอยู่ขณะที่นางล้มลงกับพื้นและคุกเข่าต่อหน้าเฟิงหยูเอง น้ำตาไหลรินบนใบหน้าของนาง “น้องรอง มันเป็นความผิดของพี่สาวที่ทำหน้าที่ได้ไม่ดีในคฤหาสน์และทำให้น้องรองโกรธเคือง แต่น้องรองไม่ควรเอาความเกลียดชังไปลงที่พระสนมเซียน ! ไม่ต้องพูดถึงว่าไม่มีอะไรระหว่างพี่สาวกับองค์ชายใหญ่ ถึงแม้ว่าจะมี เจ้าก็ไม่ควรเอาผู้อื่นเข้ามาเกี่ยวข้อง เจ้าโกรธข้าก็ควรระบายความโกรธที่ข้า ทำไมต้องทำร้ายพระสนมเซียนด้วย ? ”
เฟิงหยูเองเกือบจะหัวเราะออกมา นี่คือน้ำผึ้งเคล
