ขายังฉลาดด้วยคำพูดของเขาและเขาสามารถวิเคราะห์สถานการณ์ด้วยตัวเอง ทำให้นางรู้สึกสบายใจ
ดังนั้นนางจึงไม่ได้พูดอะไรต่อและส่งตัวเฟิงจื่อหรูไปที่ด้านข้างของขันที ในเวลานี้เฟิงจินหยวนก็รีบเร่งเช่นกัน เมื่อเห็นเฟิงจื่อหรู เขาจับมือทันที และพูดว่า “ตามข้ามาเจ้าต้องอยู่กับข้า เจ้าเข้าใจหรือไม่ ? ”
เฟิงจื่อหรูตอบ “ท่านพ่อไม่ต้องกังวล ข้าเข้าใจดีขอรับ”
จากนั้นเฟิงจินหยวนก็พยักหน้าให้เฟิงหยูเอง จากนั้นเขาก็หันไปทางเข้าพระราชวังพร้อมกับเฟิงจื่อหรู ขันทีก็คำนับนางแล้วก็ตามพวกเขาไปอย่างรวดเร็ว
ในความเป็นจริงเฟิงหยูเองมองเห็นความรักของเฟิงจินหยวนที่มีให้กับบุตรชายของเขา แต่ความรักนี้เต็มไปด้วยสิ่งสกปรกมันไม่ใช่ความรักของบิดาที่มีต่อบุตรชาย ไม่มีอะไรมากไปกว่าการที่เขาเห็นความหวังในตัวของเฟิงจื่อหรู นอกจากนี้เขายังวิเคราะห์ว่าเฟิงจื่อหรูจะนำเกียรติยศและชื่อเสียงมาสู่ตระกูลเฟิงในฐานะบุตรชายของฮูหยินใหญ่ได้ ทุกคนกล่าวว่าไม่มีความสัมพันธ์แบบบิดา – บุตรในพระราชวัง แต่สิ่งที่ผู้คนไม่รู้ก็คือความสัมพันธ์แบบบิดา- บุตรชาย และบิดา – บุตรสาวในคฤหาสน์ด้านนอกของพระราชวังก็ขาดแคลนอย่างมากเช่นกัน ระหว่างคนมีเพียงการวางแผนเท่านั้น ไหนเลยจะมีเรื่องความสัมพันธ์ให้พูดถึงนางกลับมาในรถม้าแล้วคนขับก็ยกบังเหียนม้าไปที่ทางเข้าด้านข้างของพระราชวัง
จำนวนคนที่เข้ามาในพระราชวังเป็นสิ่งที่นางไม่เห็นในระหว่างงานเลี้ยงครั้งก่อน
