กลุ่มคนที่รอเข้าสู่พระราชวังยาว2 ลี้จากทางเข้า รถม้าของเฟิงหยูเองเข้าไปและหยุดที่คิวสุดท้าย หวงซวนยกผ้าม่านและมอง นางอดไม่ได้ที่จะขมวดคิ้ว “เช้านี้มีหิมะตกเล็กน้อยและข้างนอกอากาศหนาวมากในการเข้าแถวแบบนี้เราจะต้องรออีกนานเท่าไหร่จึงจะเข้าไปได้เจ้าคะ!”
ขณะที่นางพูดเช่นนี้ นางกำนัลอาวุโสก็มาด้วยรอยยิ้ม นางโค้งคำนับไปที่รถม้าและถามว่า “องค์หญิงแห่งมณฑลมาถึงหรือยัง ? ”
เฟิงหยูเองยืนขึ้นแล้วเดินออกจากรถม้าโดยพูดพร้อมกับยิ้มว่า “ข้ามาถึงแล้ว”
รอยยิ้มของนางกำนัลอาวุโสเบิกกว้าง “รถม้าขององค์หญิงแห่งมณฑลสามารถเดินหน้าต่อไปได้เล็กน้อย คุณหนูสามารถลงจากรถม้าได้ที่ประตูที่สอง ครอบครัวของขุนนางขั้น 1 จะสามารถเข้าไปก่อนแล้ว และคุณหนูยังเป็นองค์หญิงแห่งมณฑลด้วย ลำดับขององค์หญิงแห่งมณฑลได้รับการจัดไว้แล้วเจ้าค่ะ”
ขอบคุณพระเจ้า เฟิงหยูเองคิดกับตัวเอง นางไม่ต้องการที่จะรอแถวยาวจริง ๆ ดังนั้นนางจึงขอบคุณนางกำนัลอาวุโสและนำรถม้าที่อยู่ด้านหลังของนาง 3 คันไปยังประตูที่สอง
การเข้าไปในพระราชวังสำหรับปีใหม่นั้นไม่มีอะไรมากไปกว่าการไปเยี่ยมเยียน ฮองเฮาประทับอยู่บนบัลลังก์ห้องโถงเจิ้งหยาง ห้องโถงนั้นเต็มไปด้วยผู้คนคุกเข่าเข้าหานางพร้อมกันเต็มไปด้วยถ้อยคำประจบประแจง แต่มันก็น่าฟัง
คุณหนู 4 คนจากตระกูลเฟิงคุกเข่าพร้อมกับคนอื่น ๆ ในกลุ่มเพื่อถวายความเคารพ ฮองเฮานั่งอยู่ค่อนข้างไกลและไม่ได้ให้ความสนใจมากนัก
หลัง
