ชโองการก่อน”
“เฟิงหยูเอง! มันมากเกินไปแล้ว” เขาโกรธมาก
“ท่านก็ไม่ควรมากเกินไปเช่นกัน ! ” เสียงภายในห้องดังขึ้นเช่นกัน “อย่าสร้างความลำบากใจซึ่งกันและกันในช่วงปีใหม่ท่านพ่อได้โปรดกลับไป ! ข้าจะไปกินข้าวเย็นด้วยภายหลังถ้าท่านพ่อยังคงอยู่ที่ประตูของลูกสาวต่อไป ข้าจะไปคุยกับท่านย่าเรื่องของคฤหาสน์เฟิง”
เฟิงจินหยวนเงียบทันทีพูดคุยเกี่ยวกับเรื่องคฤหาสน์เฟิง? หากฮูหยินผู้เฒ่ารู้ว่าเขาได้ใช้โฉนดที่ดินของคฤหาสน์เฟิงเพื่อเป็นหลักประกันในการหาเงินให้กับองค์ชายสาม เขาจะไม่ถูกมารดาของเขาฆ่าหรือ?
ลืมมันไปเถอะ
จากนั้นเขาก็หันออกจากเรือนตงเซิงโดยเร็วที่สุด ถ้าเป็นไปได้เขาไม่ต้องการที่จะเหยียบที่นี่อีกครั้ง ! ขณะอยู่ที่คฤหาสน์เฟิง เฟิงหยูเองอาจไว้หน้าเขา แต่เมื่อนางกลับมาอาณาเขตของนาง นางก็เป็นเหมือนทรราช การไม่ตัดเขาเป็นท่อน ๆ ก็ค่อนข้างดีอยู่แล้ว
เขาอดไม่ได้ที่จะเสียใจ แต่การที่บุตรสาวของเขาขุ่นเคืองจนเกินไปก็เป็นเพราะบางเรื่องเช่นกัน
เขาล้มเหลวในการช่วยเฉินชิงและเดิมเขาต้องการถามเฟิงหยูเองว่าทำไมนางถึงช่วยเฉินหยู แต่เมื่อเห็นท่าทีในตอนนี้ของนางแล้ว เขาก็ไม่สามารถถามได้ ตอนนี้เขาทำได้เพียงหวังว่าเจ้าเมืองจะใจดีและค้นพบว่าเฉินชิงนั้นตกเป็นเป้าหมายของใครบางคนหรือบางที … “ผู้คุ้มกันลับ”
หลังจากเสียงตะโกนดังขึ้นเงาดำปรากฏขึ้นทันที “นายท่าน”
“ไปตรวจสอบภูมิหลังของผู้หญิงที่เฉินชิงไปลวนลาม” มันเป็นไปได้
