็วเพื่อให้มีคนเปิดกระสอบผ้าใบ และพบว่าวังซวนถูกยัดไว้ข้างใน มือและเท้าถูกมัดและนางถูกปิดปาก พวกเขารีบรายงานไปยังเฟิงหยูเองแล้วช่วยวังซวนออกมา
วังซวนบาดเจ็บสาหัสและร่างของนางก็เต็มไปด้วยเลือด หากบาดแผลไม่ได้มาจากดาบแสดงว่ามาจากแส้ ใบหน้าของนางมีบาดแผลลึกมีเลือดไหล หวงซวนรู้สึกปวดใจเมื่อเห็นมันและน้ำตาไหลออกมาตลอด แม้แต่ร่างกายของเฟิงหยูเองก็ยังตัวสั่นด้วยความโกรธ
โชคดีที่วังซวนยังมีสติอยู่ เมื่อเห็นว่าในที่สุดนางก็ถูกส่งกลับมา นางไม่สามารถช่วยได้ ถอนหายใจด้วยความโล่งอก และพูดว่า “คุณหนู บ่าวรับใช้ผู้นี้กลับมาแล้วเจ้าค่ะ สามารถมีชีวิตอยู่ต่อไปนี้ช่างโชคดีเหลือเกินเจ้าค่ะ เมื่อคิดถึงเรื่องนี้คุณหนูจะต้องกังวลกับบ่าวรับใช้ผู้นี้มากนัก”
เฟิงหยูเองวางมือไว้บนข้อมือแล้วตรวจชีพจร ขณะพูดว่า“ความกังวลที่ข้าทนอยู่นั้นไม่มีอะไรเทียบได้กับอาการบาดเจ็บของเจ้า เจ้าแลกชีวิตของเจ้าเองกับความปลอดภัยของจื่อหรู ข้าต้องขอบใจเจ้า”
“นั่นเป็นสิ่งที่ข้าควรทำ คุณหนูอย่าพูดเช่นนั้นเลยเจ้าค่ะ”ดวงตาของวังซวนเปลี่ยนเป็นสีแดง “ภารกิจในชีวิตของบ่าวรับใช้คนนี้คือการปกป้องคุณหนู เนื่องจากมันเป็นภารกิจที่มอบให้โดยคุณหนู ข้าต้องพยายามอย่างเต็มที่เพื่อทำให้สำเร็จ ใช่แล้ว นายน้อยเป็นอย่างไรบ้างเจ้าคะ ? ”“เจ้าปกป้องเขาและฉิงหยูอย่างดีมาก” เฟิงหยูเองปล่อยมือของนางออกมา และถอนหายใจอย่างโล่งอก โชคดีที่วังซวนเพียงได้รับบาดเ