เยาะ โยนความผิดให้บ่าวรับใช้ของนางในช่วงเวลาที่สำคัญที่สุดในฐานะแพะรับบาป เฟิงเฉินหยูช่างเป็นคนดีเสียจริง
“บ่าวรับใช้คนนี้เป็นพยานได้เจ้าค่ะ ! ” ทันใดนั้นเซียงเอ๋อพูดขึ้น “ในคืนนั้นพี่ยี่หลินนำเงินมาให้บ่าวรับใช้ผู้นี้และบอกให้หาคนมาถมบ่อ บ่าวรับใช้นี้ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น เมื่อเห็นว่ามีเงินข้าจึงพาคนไปถมบ่อน้ำอย่างรวดเร็ว” นางพูดอย่างนี้ และชี้ไปที่บ่าวรับใช้ที่ถมบ่อน้ำ “มันคือคนเหล่านี้”
พวกบ่าวรับใช้ทุกคนคุกเข่าด้วยความกลัวโดยกล่าวว่า “เซียงเอ๋อมาหาพวกข้า ให้พวกเรามาถมบ่อน้ำ เรายังเห็นยี่หลินมาหาเซียงเอ๋อก่อนเจ้าค่ะ”
ยี่หลินอยากจะเป็นลม นางไม่เคยคิดว่าทุกคนในเรือนนี้รวมถึงเฟิงเฉินหยูต้องการฆ่านาง บัดนี้สิ่งนี้ได้ถูกวางไว้ต่อหน้านาง นอกเหนือจากความตายแล้วยังมีอะไรอีกเล่า ?
นางจ้องมองเฟิงเฉินหยูว่า “บ่าวรับใช้ผู้นี้ดูแลคุณหนูมาหลายปีแล้ว แม้ว่าจะไม่มีคุณงามความดี แต่ก็ไม่เคยทำสิ่งเลวร้าย ทำไมคุณหนูต้องโยนความผิดมาให้บ่าวรับใช้ผู้นี้ไปด้วยเมื่อเจอปัญหา ? เป่ยเอ๋อนั้นถูกผลักลงในบ่อน้ำโดยบ่าวรับใช้คนนี้ ลองคิดดูสิเจ้าคะ ทำไมบ่าวรับใช้ผู้นี้จึงต้องการผลักนางลงไป คุณหนูไม่รู้จริง ๆ หรือเจ้าคะ ? ในเมื่อคุณหนูใหญ่ใจร้าย จะโทษบ่าวรับใช้ผู้นี้ไม่ซื่อสัตย์ไม่ได้เจ้าค่ะ” ยี่หลินหมุนตัวและคุกเข่าต่อหน้าเฟิงจินหยวน “ท่านใต้เท้าเฟิงบ่าวรับใช้คนนี้จะสารภาพทุกอย่างเจ้าค่ะ ! ”
