หยุดยี่หลิน “ยี่หลิน เจ้าจะไปไหน ? เจ้าต้องอยู่ดูแลคุณหนูของเจ้า”
หวงซวนจับแขนของยี่หลินแน่นมากราวกับจะหักแขนนางนางต้องการที่จะร้องไห้แต่ไร้น้ำตา นางถูกหวงซวนจับไว้และพานางกลับไปที่ฝั่งของเฟิงเฉินหยู ทั้งสองมองหน้ากันและพวกเขาก็เริ่มตื่นตกใจ
เฟิงจินหยวนยังไม่เข้าใจเรื่องนี้มากนัก แต่มีอันชิอยู่ในเวลานั้น ดังนั้นเขาจึงไปและให้อันชิอธิบายมันตลอดทาง ในตอนท้ายเฟิงจินหยวนเข้าใจอย่างถ่องแท้ สิ่งสำคัญคือสิ่งที่เฟิงเฉินหยูซ่อนไว้ซึ่งนางกังวลว่าคนอื่นจะถูกค้นพบ เป็นสิ่งที่น่าละอายที่จะไม่เห็นหรือไม่
เขาคิดถึงสิ่งต่าง ๆ ในใจ เขาตำหนิเฟิงเฉินหยูอยู่แล้วเพราะเรื่องเกี่ยวกับองค์ชายใหญ่ เมื่อตอนนี้เขามองบุตรสาวคนโตเขารู้สึกว่านางไม่พอใจ
เมื่อทุกคนไปถึงที่เรือนของเฉินหยู ในที่สุดบ่าวรับใช้ของเรือนก็ไม่เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น ทำไมเจ้านายทุกคนในตระกูลถึงมาที่นี่ ? บ่าวรับใช้ที่นำข่าวมาบอกเฟิงเฟินไดพูดว่า “อยู่ติดกับบ่อน้ำในลานเจ้าค่ะ” ดังนั้นทุกคนจึงเดินไปที่สวนเล็ก ๆ
ใบหน้าของบ่าวรับใช้ที่มีส่วนร่วมในการเติมน้ำลงบ่อน้ำทั้งหมดกลายเป็นซีดขาว ในขณะที่พวกเขาหันไปมองผู้นำของตน เซียงเอ๋อ แต่เซียงเอ๋อก็สับสนเช่นกัน ตั้งแต่นางกลายเป็นสาวใช้ขั้นหนึ่ง การแบ่งหน้าที่รับผิดชอบกับยี่หลินนั้นชัดเจนมาก ยี่หลินยังคงทำหน้าที่ดูแลคุณหนูใหญ่ และบางครั้งนางก็ไปช่วย แต่นางก็ยังคงเป็นผู้รับผิดชอบในการจัดการเรื่องของเรือน
