รวมถึงการแบ่งงานและการส่งบ่าวรับใช้ เมื่อได้ยินพวกเขาเรียกนางว่าพี่เซียงเอ๋อ นางรู้สึกมีชีวิตชีวามาก
เซียงเอ๋อเข้าใจว่ามีบางอย่างในบ่อน้ำ ดังนั้นผู้คนที่นางส่งมาจึงเป็นคนที่เคยอยู่ที่นั่นในคืนนั้น นางยังให้ความสนใจกับการเคลื่อนไหวรอบ ๆ เรือน เพื่อให้แน่ใจว่าไม่มีคนนอกเข้ามาหรือออกไปตั้งแต่วันนั้น แต่เกิดอะไรขึ้นตอนนี้ ? ทำไมเจ้านายจึงเข้าไปในเรือนแล้วจึงมุ่งตรงไปที่สวน ? บ่าวรับใช้ที่อยู่ข้างคุณหนูสี่หมายถึงอะไร ?
เซียงเอ๋อตกอยู่ในความหวาดกลัวและเฟิงเฉินหยูก็ตกตะลึงมากยิ่งขึ้น เมื่อตื่นตระหนกมันง่ายกว่าที่จะทำผิดพลาดขณะที่นางเดินไปนางก็สะดุด เฟิงหยูเองมีปฏิกิริยาตอบโต้อย่างรวดเร็วและช่วยพยุงนางไว้ “พี่ใหญ่เดินดูทางด้วยเจ้าค่ะ หากท่านล้มลงเราจะต้องดูแลท่าน และเราจะไม่มีเวลาไปดูเป่ยเอ๋อที่สวนเจ้าค่ะ”
เฉินหยูมองนางด้วยความตกใจ และเข้าใจสถานการณ์นี้ในทันที “เจ้าเป็นคนทำหรือ ? ”
เฟิงหยูเองมองนางด้วยรอยยิ้ม “ข้าทำอะไร ? ข้าไม่เข้าใจข้ายินดีให้พี่ใหญ่อธิบาย”
ตอนนี้เฟิงเฉินหยูจะเปิดเผยได้อย่างไร ? นางไม่สามารถถามเฟิงหยูเองได้ว่านางที่ค้นพบศพในบ่อหรือไม่ นั่นไม่ใช่แค่การสารภาพโดยไม่รู้ตัวใช่หรือไม่? ดังนั้นนางจึงก้มหัวของนางลงอย่างเงียบ ๆ และพ่ายแพ้
เมื่อทุกคนมาถึงลานเล็ก ๆ เฟิงจื่อหรูที่เดินมากับเฟิงเซียงหรูทันใดนั้นก็ชี้ไปที่บ่อน้ำแล้วตะโกนว่า “ดูสิ มีคนคุกเข่าอยู่ที่นั่นจริง ๆ!”
ทุกคนมอ
