บ่าวรับใช้ยิ้มและพูดว่า “ท่านฮูหยินผู้เฒ่า ท่านใต้เท้าเดินทางไปทางเหนือเพื่อทำงาน ตอนนี้ท่านใต้เท้ากลับมาที่เมืองหลวงแล้ว ท่านใต้เท้าย่อมต้องไปที่พระราชวังก่อนขอรับ”
ฮูหยินผู้เฒ่าพยักหน้า นั่นก็เป็นจริงเช่นกัน เฟิงจินหยวนได้ไปบรรเทาภัยพิบัติ เขาจะกลับคฤหาสน์ได้อย่างไรก่อนที่จะรายงานต่อฮ่องเต้ ดังนั้นนางจึงหันกลับไปที่คฤหาสน์ ในเวลาเดียวกันนางก็เอ่ยขึ้นว่า “เช่นนั้นเราก็จะรออยู่ในคฤหาสน์”
ฮูหยินผู้เฒ่าไม่ได้กลับไปที่เรือนซูหยา นางพาทุกคนรอที่เรือนโบตั๋น ในเวลาเดียวกันเฟิงจินหยวนผู้ซึ่งเข้าไปในพระราชวังกำลังคุกเข่าในราชสำนัก และฟังฮ่องเต้ชื่นชมความสำเร็จของเขาจากการเดินทางไปทางเหนือ
สิ่งที่เฟิงจินหยวนไม่คาดหวังก็คือเขาได้รับรางวัลมากมายพร้อมกับคำชมเชยของฮ่องเต้ เมื่อเขาออกจากราชสำนักเขาได้รับเชิญจากบ่าวรับใช้ให้เข้าเฝ้าฮองเฮา !
เขาไม่เข้าใจว่าสิ่งนี้มีไว้เพื่ออะไร แต่เขาคุกเข่าด้วยความคารวะ และได้ยินฮองเฮาพูดว่า “ก่อนหน้านี้ข้าเข้าใจผิดคุณหนูใหญ่ตระกูลเฟิง ในช่วงเวลาที่ผ่านมาข้าได้ยินฉีเอ๋อพูดถึงคุณธรรมและความสามารถของคุณหนูใหญ่ของตระกูลเฟิง จากนั้นข้าก็รู้ว่าข้าเข้าใจนางผิดไปก่อนหน้านี้ ฉีเอ๋อเป็นเด็กที่เชื่อฟังมากที่สุด อันนี้อาจไม่ฟังสิ่งที่คนอื่นพูดแต่ข้าจะฟังสิ่งที่ฉีเอ๋อพูดกับหัวใจ นั่นเป็นเหตุผลว่าทำไมข้าถึงได้อภัยโทษคุณหนูใหญ่ตระกูลเฟิงแล้ว และยกเลิกข้อจำกัดที่นางไม่สามารถเข
