้ามาในพระราชวังได้เป็นเวลา 5ปี พระราชโองการของฮองเฮาได้ถูกส่งไปยังคฤหาสน์เฟิงแล้ว ข้ารอเพื่อขอโทษท่านเสนาบดีโดยตรง”
เฟิงจินหยวนรีบคุกเข่าให้ฮองเฮาอย่างรวดเร็ว และกล่าวว่า“พระนาง กระหม่อมไม่สมควรได้รับการขอโทษพะยะค่ะ !ลูกสาวของขุนนางที่ได้รับความห่วงใยจากพระองค์เป็นความโชคดีของนาง เจ้าหน้าที่ผู้นี้จะขอบคุณพระองค์ในนามของลูกสาวของกระหม่อมพะยะค่ะ ขอบคุณสำหรับความกรุณาของพระองค์”
“อ่า” ฮองเฮาพยักหน้าแล้วพูดกับนางกำนัลที่ด้านข้างของนาง “เอาของกำนัลที่ข้าเตรียมไว้กับใต้เท้าเฟิงออกมา ส่งมอบให้ใต้เท้าเฟิงด้วย”“เจ้าหน้าที่ผู้นี้ขอบคุณพระองค์สำหรับของกำนัลนี้พะยะค่ะกระหม่อมขอตัวกลับก่อนพะยะค่ะ”
เฟิงจินหยวนออกมา ระหว่างทางเขาไตร่ตรองสิ่งที่ฮองเฮาได้พูดไว้
พูดถึงฉีเอ๋อ นางกำลังพูดถึงองค์ชายใหญ่อย่างแน่นอน เขาค้นพบเกี่ยวกับการเปลี่ยนแปลงที่คฤหาสน์จากจดหมายที่ส่งมาจากมารดา เฟิงเฉินหยูได้รับความสนใจจากองค์ชายใหญ่และเฟิงเฟินไดได้รับความสนใจจากองค์ชายห้า สิ่งเหล่านี้เป็นสิ่งที่เขาไม่คาดคิด โดยเฉพาะอย่างยิ่งเฟิงเฉินหยูซึ่งเขาบอกหลายครั้งว่าจะไม่ทำข้อตกลงกับผู้ชาย ดังนั้นนางจึงตกเป็นเป้าหมายขององค์ชายใหญ่ได้อย่างไร นอกจากนี้เขายังได้รับรายงานลับเกี่ยวกับการเปลี่ยนแปลงในราชสำนัก องค์ชายเก้าได้สูญเสียความโปรดปรานจากฮ่องเต้ และฮ่องเต้ก็เริ่มโปรดปรานองค์ชายใหญ่ สิ่งเหล่านี้ทำให้เขางุนงงเล็กน้อย
ในที่สุดก
