ำแหน่งเขาลงอย่างกะทันหัน ตอนนี้มีคนใหม่เข้ารับตำแหน่ง นางไม่รู้ว่าเขาจะมีความสามารถหรือไม่
เฟิงหยูเองได้ยินคำพูดของเฟิงเฉินหยู จากนั้นก็ดูท่าทีของฮูหยินผู้เฒ่า นางจะไม่เข้าใจสิ่งที่พวกเขากำลังคิดได้อย่างไรน่าเสียดาย… นางแอบยิ้มกับตัวเอง เพราะเรื่องนี้กับเรื่องของเด็กกำพร้า นางจึงเขียนจดหมายถึงซวนเทียนฮั่ว นางไม่เคยคิดเลยว่าคนที่ดูสงบและนิ่งเงียบอย่างซวนเทียนฮั่วจะลงมืออย่างรวดเร็ว และเด็ดเดี่ยว นางส่งจดหมายในตอนบ่ายและเรื่องนี้ได้รับการแก้ไขในตอนเย็น
เมืองหลวงมีเจ้าเมืองคนใหม่ที่มีการประกาศให้ทราบทางการยังส่งคนไปแจ้งที่บ้านของเจ้าหน้าที่ชั้นสูง เป็นธรรมดาที่ตระกูลเฟิงเป็นคนแรกซึ่งทราบข่าวนี้
แต่ไม่มีใครรู้ว่าการเปลี่ยนแปลงของเจ้าหน้าที่เป็นเพราะคำพูดเพียงไม่กี่คำจากเฟิงหยูเอง
“ไม่ใช่ว่าเราจะไม่มีหลักฐานเลย” นางพูดขึ้นมาทันใด เมื่อมองเฟิงเฉินหยู นางเหล่ตาเล็กน้อย “ไม่จำเป็นที่ท่านย่าจะต้องกังวลเกี่ยวกับสิ่งที่พี่ใหญ่ใคร่ครวญ”
คำพูดเหล่านี้ทำให้เฟิงเฉินหยูตัวสั่นบนเตียงจากความตกใจนางหันหน้าไปมองเฟิงหยูเองด้วยความสยอง หัวใจของนางก็กระโดดเข้าไปในลำคอของนาง
นางได้ยินเฟิงหยูเองพูดว่า “หลานสาวมีหลักฐานบางอย่างเจ้าค่ะ” นางพูดอย่างนี้นางเปลี่ยนน้ำเสียงของนาง “นำหลักฐานมา ! ”
หวงซวนเข้าห้องอย่างรวดเร็ว เมื่อนางเข้ามานางถือของใหญ่ไว้ในมือ ปกคลุมด้วยผ้าสีดำ ของที่อยู่ข้างในไม่สามารถเห็นได้
เฟิ
