ปแล้วปรากฏขึ้นทันที
“ท่านย่า” นางเตะไปที่กรง 2 ครั้ง “หลานสาวจะให้บ่าวรับใช้นำเหยี่ยวนี้ไปที่จวนเจ้าเมือง และมอบมันให้กับเจ้าเมืองเป็นการส่วนตัว เหยี่ยวประเภทนี้พิเศษมาก มันมีห่วงทองคำบนคอของมัน มันถูกยกขึ้นอย่างชัดเจนโดยใครบางคน ตราบใดที่เจ้าเมืองไม่ได้โง่เกินไป ข้าเชื่อว่าเขาจะสามารถติดตามเบาะแสนี้ และค้นพบความจริงบางอย่างได้เจ้าค่ะ”
ฮูหยินผ็เฒ่ามองดูที่คอเหยี่ยว แน่นอนมีห่วงทองคำอยู่ที่นั่นนางพยักหน้าโดยพูดว่า “ส่งมันไป ! ให้เจ้าเมืองตรวจสอบให้แน่ใจ ให้เขาตรวจสอบเรื่องนี้อย่างละเอียด มีคนที่กล้าที่จะทำร้ายลูกชายและลูกสาวของตระกูลเฟิง สิ่งนี้จะไม่อาจยอมรับได้อย่างแน่นอน ! ” หลังจากที่นางพูดสิ่งนี้ นางหันไปหาเฟิงเฉินหยูแล้วพูดว่า “ไม่ต้องกังวล ข้าจะต้องหาผู้กระทำความผิดและหาทางแก้แค้นให้เจ้าอย่างแน่นอน ! ”
เฟิงเฉินหยูเกือบตกจากเตียงด้วยความกลัว แต่ฮูหยินผู้เฒ่าคิดว่านางได้รับความกลัวจากเหยี่ยวโดยกล่าวว่า “ดูแลตัวเองและพักผ่อน หมอจะมาที่นี่ในไม่ช้า” แต่เดิมนางต้องการให้เฟิงหยูเองดูก่อน แต่เมื่อนางจำเรื่องนี้ได้ด้วยใบหน้าของเฟิงเฟินได นางก็อายเกินกว่าจะพูด “พ่อของเจ้าจะกลับมาถึงวันพรุ่งนี้ ในเวลานั้นเขาจะให้การสนับสนุนเจ้าด้วย”
ดวงตาของเฟิงเฉินหยูกลอกไปมาในขณะที่นางหมดสติ
คืนนั้นเฟิงหยูเองและเหยาซื่อแบ่งเวลาของพวกเขาไปกับเฟิงจื่อหรู ตลอดทั้งคืน เด็กชายจับมือเฟิงหยูเองและเล่าเรื่องรา
