งไปที่เฟิงหยูเองที่ส่ายหน้าอยู่ที่พื้น หวงซวนเข้าใจทันทีว่ามันเป็นอุบัติเหตุ นางจึงให้ยี่หลินดึงนางกลับเข้าไป นางก็พูดด้วยความไม่พอใจ “คุณหนูของข้าตกรถม้า ! ”ม้ายังคงวิ่งไปข้างหน้า เฟิงหยูเองกระโดดออกจากรถม้าก่อนที่นางจะกระโดดออกมา นางมองม้าและเห็นว่าเหยี่ยวจิกดวงตาข้างหนึ่งของม้าออก นี่แสดงให้เห็นว่าเหยี่ยวแข็งแกร่งแค่ไหน
นางไตร่ตรองขณะที่วางมือขวาบนข้อมือซ้าย ดึงปืนยาสลบออกมา พวกเหยี่ยวมุ่งมั่นที่จะโจมตีนางด้วยเหตุผลบางอย่างแม้ว่านางจะกระโดดลงจากรถม้า มันก็สามารถหาตำแหน่งของนางได้กลางอากาศ ปล่อยเสียงร้องออกมาอีกครั้งมันก็รีบลงมาอีกครั้ง
เฟิงหยูเองเกลียดปีกและจงอยปากแหลมมากที่สุด นางเกลียดสิ่งที่เคยเป็นอันตรายต่อผู้คนโดยเฉพาะเมื่อเห็นเหยี่ยวบินเข้าใส่นางอีกครั้ง นางก็ยกปืนยาสลบขึ้นและยิงมัน
ทันใดนั้นเข็มยาสลบเจาะเข้ามาในร่างของเหยี่ยว เหยี่ยวก็หมดสติทันที จากนั้นก็ตกลงที่พื้น
เฟิงหยูเองขมวดคิ้ว นางเก็บเหยี่ยวไว้ในมิติของนาง เมื่อนางยืนขึ้นเพื่อดูรถม้า นางเห็นว่ารถม้านั้นหยุดที่ป่าแล้วเห็นความกังวลบนใบหน้าของนาง เมื่อนางเดินเข้ามาใกล้รถม้า นางก็ตะโกน “พี่ใหญ่ พี่ใหญ่เป็นอย่างไรบ้างเจ้าคะ ? ”จากนั้นนางก็มองม้า และพบว่ามันล้มลงเพราะถูกหวงซวนจัดการ
ยี่หลินประคองเฟิงเฉินหยู และร้องไห้ “คุณหนูรองรีบมาดูคุณหนูใหญ่เจ้าค่ะ คุณหนูดูเหมือนจะเป็นลมเจ้าค่ะ”
ในความเป็นจริงยี่หลินอยากจะบอกว่านาง
