อาจจะตาย เพราะรูปร่างหน้าตาของเฟิงเฉินหยูตอนนี้น่ากลัวมาก ชิ้นเนื้อตรงหน้าผากหายไป เลือดไหลเต็มใบหน้าและร่างกายของนาง ลมหายใจของนางแผ่วเบา และนางก็หมดสติ ยี่หลินไม่รู้จริง ๆ ว่าเฟิงเฉินหยูยังมีชีวิตอยู่หรือเสียชีวิต ดังนั้นนางจึงเรียกเฟิงหยูเองไปดู
หวงซวนตะโกนอย่างเย็นชา “คุณหนูของข้าตกรถม้า เจ้าไม่ถามสักคำว่าคุณหนูได้รับบาดเจ็บหรือไม่ กลับบอกให้คุณหนูดูแลคนอื่น ? ”
ยี่หลินตัวสั่น นางไม่กล้าเถียงหวงซวน นางทำได้เพียงถามอย่างไม่เต็มใจว่า “คุณหนูรองบาดเจ็บหรือไม่เจ้าคะ ? ” นางเห็นว่าเฟิงหยูเองวิ่งมา ดังนั้นนางจะบาดเจ็บได้อย่างไร
โชคดีที่เฟิงหยูเองมีเหตุผลและไม่หลอกลวง นางส่ายหน้า“ข้าไม่เป็นไร ข้ารู้สึกปวดเล็กน้อยจากการตกรถม้า แต่ไม่เป็นอะไร ข้าจะดูอาการบาดเจ็บของพี่ใหญ่” ขณะที่นางพูดแบบนี้ นางมองไปที่หน้าผากของเฟิงเฉินหยู เมื่อมองนางก็เกือบจะหัวเราะออกมา นางได้แต่ใช้แขนเสื้อปกปิดใบหน้าของนางซึ่งทำให้นางดูเหมือนจะเสียใจกับเฟิงเฉินหยู แต่มีเพียงหวงซวนเท่านั้นที่รู้ว่านางแอบกลั้นหัวเราะ มันเป็นเรื่องจริง นางได้รับความบันเทิงเพียงแค่คิดว่าเฟิงเฉินหยูถูกจิกในระดับนี้อย่างไร
“คุณหนูรอง” ใจของยี่หลินสั่นไหว นางต้องการถามว่าเฟิงเฉินหยูยังมีชีวิตอยู่หรือไม่ แต่นางจะพูดสิ่งนี้ได้อย่างไร
อย่างไรก็ตามดูเหมือนว่าเฟิงหยูเองรู้ว่านางกำลังคิดอะไรอยู่ขณะที่นางพูดว่า “ไม่ต้องกังวล นางยังมีชีวิตอยู่ แต่
