ยี่หลินรู้สึกว่าหัวใจของนางเหน็บหนาวด้วยความกลัวเมื่อนางต้องเผชิญเมื่อเฟิงหยูเอง ความกลัวพุ่งทะยานขึ้น นางไม่กล้าขอให้เฟิงหยูเองรักษาอาการบาดเจ็บของเฟิงเฉินหยูอีกครั้ง แต่นางก็มีความสุขอย่างลับ ๆ เช่นกัน หวงซวนทำให้ม้าสลบไป ดังนั้นแม้ว่าพวกเขาต้องการจากไป พวกเขาก็ทำไม่ได้
กลุ่มนั่งอยู่ในป่า เฟิงเฉินหยูยังไม่รู้สึกตัว และยี่หลินประคองนางไว้ขณะเช็ดเลือดจากหน้าผากของนางซ้ำ ๆ เฟิงหยูเองและหวงซวนนั่งบนก้อนหินขนาดใหญ่ราวกับว่าพวกเขาไม่ได้ทำงาน พวกเขายังคุยกันถึงพลังของเหยี่ยวก่อนหน้านี้คนขับรถม้าเรือนตงเซิงคุ้นเคยกับสถานการณ์เช่นนี้เมื่อเดินทางกับเฟิงหยูเอง ดังนั้นเขาจึงไม่กลัวเมื่อเขาอยู่ข้าง ๆม้า
เช่นนี้พวกเขานั่งอยู่เป็นเวลานานก่อนที่ยี่หลินจะรู้สึกว่ามีบางอย่างไม่ถูกต้อง เฟิงหยูเองมารับเฟิงจื่อหรูแล้วทำไมพวกเขาถึงนั่งอยู่ในป่า ? ดูหน้าผากของเฟิงเฉินหยูซึ่งเลือดไหลมากขึ้นเรื่อย ๆ หัวใจของบ่าวรับใช้เริ่มสั่นอีกครั้ง…
