ัวหน้าของทหารยามเฝ้าประตู ผู้บัญชาการท้องถิ่นคือคนที่ได้พบกับฮ่องเต้และเป็นเจ้าหน้าที่สามารถเข้าร่วมการปราชุมของราชสำนักได้ ถ้าเขาพึ่งพาการทำงานอย่างหนักบางทีเขาอาจจะไม่สามารถบรรลุตำแหน่งนั้นได้ในช่วงชีวิตนี้ แต่ตอนนี้โอกาสนี้มาถึงแล้วดังนั้นเขาจะไม่ตกใจอย่างไร !
“เจ้ากลับไปได้” เฟิงหยูเองพูดเบา ๆ “ข้าให้โอกาสนี้กับเจ้าเพราะเจ้าช่วยให้ข้าพบองค์ชายเจ็ดในวันนั้น ประการที่สองคือความเมตตาของเจ้าจะไม่เสียเปล่า ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไปข้าหวังว่าเจ้าจะยังคงมีความเมตตาต่อไป อย่าให้ตำแหน่งของเจ้าขับไล่ความเมตตาของเจ้าออกไป นั่นจะเป็นความผิดหวังอย่างมาก”
“องค์หญิงแห่งมณฑลไม่ต้องกังวลขอรับ บ่าวรับใช้คนนี้จะยึดมั่นคำสอนขององค์หญิงไว้ตลอดไปขอรับ”
วังจู้กลับมาที่เมืองหลวงอารมณ์ดีและตื่นเต้น ในขณะเดียวกันบ้านพักได้ถูกจัดระเบียบเรียบร้อยแล้ว เด็ก ๆมีความสุขมากที่ได้มีที่อยู่ใหม่ พวกเขาเดินตามมาจากซางซางและเทียนตงมาคำนับขอบคุณเฟิงหยูเอง
เฟิงหยูเองยอมรับการคำนับขอบคุณของพวกเขา จากนั้นกล่าวว่า “ข้าไม่ได้พาเจ้ามาที่นี่เพื่ออาศัยอยู่อย่างสบาย ๆแต่ก็ไม่จำเป็นต้องทำงานหนัก ๆ เช่น ซักเสื้อผ้า พรุ่งนี้ข้าจะพาอาจารย์มีที่นี่เพื่อสอนให้เจ้าอ่านหนังสือ ข้าจะนำหมอจากร้านห้องโถงสมุนไพรมาสอนพื้นฐานของยาด้วย พวกที่เรียนรู้ในการอ่าน หรือใช้ยาได้ดีที่สุดจะถูกนำไปที่คฤหาสน์ขององค์หญิงแห่งมณฑลดีหรือไม่?”
“ดีเจ้าค่ะ ! ”
