เด็ก ๆ ทุกคนตอบพร้อมกันโดยแต่ละคนยิ้มแย้มแจ่มใส
ซางซางกล่าวว่า “เด็ก ๆ เหล่านี้ไม่ได้เรียนรู้ที่จะอ่าน แต่พวกเขาฉลาดมาก แน่นอนว่าพวกเขาจะไม่ทำให้องค์หญิงแห่งมณฑลผิดหวังเพคะ”
นางพยักหน้าและคิดว่าสิ่งนี้ดีมาก สิ่งที่นางต้องการคือเด็ก ๆที่ไม่ได้เรียนรู้อะไรเลย ความสามารถในการสอนพวกเขาตั้งแต่เริ่มต้นจะหมายความว่านางปั้นพวกเขาตามที่นางต้องการ
เฟิงหยูเองไล่เด็ก ๆ และส่งตั๋วแลกเงิน 50 เหรียญเงินให้ซางซาง “หลังจากข้ากลับไปที่เมืองหลวง ข้าจะส่งคนนำอาหารมาให้ ข้าจะให้รถม้าอยู่ที่นี่ด้วย ตั๋วแลกเงินนี้จะถูกเก็บไว้กับเจ้าเพื่อใช้ในกรณีฉุกเฉิน หากมีเหตุฉุกเฉินใด ๆ ไปหาข้าที่คฤหาสน์องค์หญิงแห่งมณฑล ข้าจะบอกบ่าวรับใช้เกี่ยวกับเจ้า ดังนั้นเจ้าจะสามารถเข้าไปได้ตลอดเวลา”
ทั้งซางซางและเทียนตงต่างก็ดีใจกันจนไม่รู้จะพูดอะไร พวกเขาทำได้เพียงพร่ำขอบคุณซ้ำ ๆ
เฟิงหยูเองไม่ต้องจัดการอะไรอีกต่อไป ระหว่างทางกลับ นางบอกหวงซวน “ดูแลสิ่งที่ข้าสัญญาไว้เมื่อเรากลับไปที่คฤหาสน์ เราจะต้องจับตาดูอย่างใกล้ชิดในด้านนี้ เมื่อคนที่มีความสามารถปรากฏตัวขึ้น พวกเขาจะต้องถูกพากลับมาที่คฤหาสน์ทันที นอกจากนี้ยังส่งคนไปที่ทางการเพื่อลงทะเบียน ข้าจะเขียนจดหมายถึงพี่เจ็ด หลังจากนั้นข้าต้องการให้เจ้าส่งมันไปให้เขา”
ทั้งสองครุ่นคิดถึงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในวันนั้น ขณะที่พวกเขารีบกลับไปที่เรือนตงเซิง เมื่อพวกเขาผ่านประตูทางเข้าของคฤ
