และแข็งตายพวกเขาไม่สนใจตอนนี้พวกเขาไม่เต็มใจที่จะจัดหาที่นอนให้เด็กอีก ? ดูสิ เด็กพวกนี้อายุเท่าไหร่ หากพวกเขานอนหลับอยู่ข้างนอก 1 คืนเจ้าคิดว่าพวกเขาจะยังรอดชีวิตได้อีกกี่คนในตอนเช้าวันรุ่งขึ้น”
เขาได้แต่พูดว่า “แม่นางพูดถูก แต่รัฐบาลก็มีโฉนด ไม่ได้ทำอะไรผิดกับการดูแลความเรียบร้อย หากมีการตรวจสอบเรื่องนี้คนที่ไร้เหตุผลจะเป็นเจ้า”
“แต่…” ซางซางไม่รู้ว่านางจะพูดอะไรได้อีก ถูกต้อง พวกเขาไร้เหตุผล แต่เด็ก ๆ เหล่านี้จะทำอะไรได้บ้าง พวกเขาจะต้องทนดูพวกเด็กทั้งหมดแข็งตายหรือ ?
“งั้นก็ย้ายออกกันเถอะ” ทันใดนั้นเสียงก็ดังขึ้น มันเป็นเสียงที่ชัดเจนและสงบ
ทุกคนหันไปมอง และพวกเขาเห็นเด็กชายอายุประมาณ 12หรือ 13 ปี
ซางซางไม่คิดว่าผู้ที่พวกเขาพบในฐานะผู้มีพระคุณจะพูดเช่นนี้กับเจ้าหน้าที่ของทางการ ดังนั้นความโกรธของนางจึงพุ่งพรวดขึ้นมา และนางก็อดไม่ได้ที่จะตะโกนอย่างโกรธแค้น“ถ้าเรามีที่ไป เราจะอยู่ที่นี่ทำไม”
เฟิงหยูเองยิ้มให้นาง “อย่าพึ่งโกรธ ข้ากำลังบอกว่าเจ้าควรไปเก็บข้าวของของเจ้า หลังจากเก็บของแล้วให้พาเด็ก ๆ ไปด้วย ข้าจะจัดสถานที่ให้พวกเจ้าอยู่”
ซางซางตกตะลึง หลังจากนั้นไม่นานนางก็ถามว่า “ท่านพูดความจริงหรือไม่ ? ”
นางพยักหน้า “จริง ไปเร็ว ๆ ”
นางไม่ได้พูดอะไรเพิ่มเติม นางหันไปมองหวงซวนและคนขับรถม้าเป็นเชิงให้ออกจากลาน
พวกเขาได้ยินคนที่ถูกหวงซวนทำร้าย ตะโกนจากด้านหลัง“หยุด! เจ้าทำร้ายคนแล้วย
