ต็มไปด้วยสิ่งของจำพวกทองและของเก่า มันจำเป็นต้องส่งของพวกนี้ให้ท่านย่าหรือไม่ ? ”
นางพูดแบบนี้ขณะยืนขึ้น ก้มลงไปที่แจกันสีแดง นางยื่นออกมาแล้วหยิบมันขึ้นมา
“ก่อนหน้านี้เมื่อเฉินซื่อยังมีชีวิตอยู่ นางมอบสิ่งดี ๆ มากมายให้ห้องของท่านพี่ ท่านพี่ แจกันนี้มีมูลค่ามากใช่หรือไม่ ? น่าเสียดายที่ไม่คู่ควรกับบุตรสาวของอนุ” กล่าวอย่างนี้แล้วนางปล่อยแจกันหลุดมือ ทำให้แจกันหล่นลงบนพื้นแตกเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย
เฟิงเฉินหยูเริ่มสับสนแล้วเมื่อเห็นเฟิงเฟินไดหยิบแจกันตอนนี้มันแตกแล้ว นางจ้องมองสิ่งที่เกิดขึ้นและหัวใจของนางเกือบกระโจนขึ้นมาจากลำคอของนาง !
