่เกิดจากพระราชโองการ ยิ่งนางมองหน้าเฟิงเฉินหยูมากเท่าไร นางก็ยิ่งโกรธมากขึ้นเท่านั้น นางกำลังจะพูดขึ้น แต่ทันใดนั้นนางก็เห็นเฟิงเฉินหยูหันไปฮูหยินผู้เฒ่า และคุกเข่าลงพื้น “ท่านย่าเพื่อพิสูจน์ความบริสุทธิ์ของเฉินหยู ขอให้ท่านเชิญแม่นมเข้ามาในคฤหาสน์ ! ชื่อเสียงของเฉินหยูจะต้องไม่แปดเปื้อน !”
คำพูดเหล่านี้ทำให้ฮูหยินผู้เฒ่า และเฟิงเฟินไดต้องจ้องมองอย่างตะลึง
หาแม่นมเพื่อมาตรวจร่างกายของนาง ! เฟิงเฉินหยูเสียสติไปแล้วหรือเปล่าฮูหยินผู้เฒ่าถามด้วยเสียงสั่นเครือ “เจ้ารู้หรือไม่ว่าเจ้ากำลังพูดอะไรอยู่ ? ”
เฟิงเฉินหยูพยักหน้า “หลานสาวรู้ว่าตัวเองพูดอะไร ข้ารู้ด้วยว่าน้องสี่กำลังพูดอะไร แต่หลานสาวนั้นไม่เหมือนที่น้องสี่อธิบาย หลานสาวมีร่างกายที่บริสุทธิ์และสามารถตรวจสอบได้ตลอดเวลา”
นางเน้นส่วน “ร่างกายที่บริสุทธิ์” เป็นพิเศษ ในเวลาเดียวกันยี่หลินบ่าวรับใช้ส่วนตัวของนางร่วมมือกันเป็นอย่างดีและพยักหน้ารับ จากนั้นนางก็เดินและกระซิบบางอย่างที่ข้างหูของยายจาว ยายจาวตกใจอย่างยิ่งหลังจากได้ยินมันในขณะที่นางหันไปจ้องมองเฟิงหยูเอง จากนั้นนางก็เอนตัวกระซิบบอกฮูหยินผู้เฒ่า และกล่าวว่า “คุณหนูรองรักษาคุณหนูใหญ่แล้วเจ้าค่ะ”
เมื่อได้ยินเช่นนี้ ฮูหยินผู้เฒ่าก็เริ่มหัวเราะออกมา “ฮ่า ๆ ”เสียงหัวเราะนั้นดังก้องมากเพราะสิ่งที่อัดอั้นมานานเกินไปในที่สุดก็ได้รับความกระจ่าง นางจะไม่มีความสุขได้อย่างไร
“ดี! ดี! ด
