ีมาก!” พูดคำนั้นซ้ำ 3 ครั้ง นางหยุดหัวเราะ เมื่อนางมองเฟิงเฉินหยูอีกครั้ง สายตาของนางก็กลับไปเป็นเหมือนเมื่อก่อน “บุตรสาวคนโตของตระกูลเฟิงของข้าบริสุทธิ์เสมอ ! ” กล่าวอย่างนี้นางมองที่เฟิงเฟินไดพร้อมส่งสัญญาณเตือนว่า “ไม่อนุญาตให้ใครทำให้ชื่อเสียงของนางแปดเปื้อน มิฉะนั้นข้าจะไม่นับพวกเขาเป็นบุตรสาวของตระกูลเฟิง ! ”
คำพูดของฮูหยินผู้เฒ่าทำให้เฟิงเฟินไดตกอยู่ในความงุนงงสถานการณ์แบบนี้เป็นแบบไหน? ทำไมฮูหยินผู้เฒ่าถึงเปลี่ยนใจอย่างฉับพลัน ? เฟิงเฉินหยูโน้มน้าวให้นางเชื่อมั่นได้อย่างไรว่านางบริสุทธิ์ เป็นไปได้ไหมว่าเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นที่มณฑลเฟิงตงล้วนเป็นสิ่งที่นางจินตนาการขึ้นมา ?
นางต้องการที่จะโต้เถียงอีกเล็กน้อย แต่นางถูกเป่ยเอ๋อห้ามไว้ “คุณหนูอย่าเจ้าค่ะ”
เฟิงเฟินไดนั้นไม่โง่เกินไปในขณะที่นางยังสามารถนำคำพูดของฮูหยินผู้เฒ่ามาพิจารณา แม้ว่านางจะไม่พอใจนางก็ยังไม่กล้าพูดออกมาหัวใจของฮูหยินผ็เฒ่านั้นไร้ความกังวลเมื่อนางกลับมาที่ที่นั่งพร้อมรอยยิ้ม “ทุกคนนั่งลงได้ ! ข้ารู้ว่าเจ้าเป็นเด็กดีทั้งหมดตระกูลเฟิงจะพึ่งพาเจ้าตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป ไม่ว่าจะเป็นหน้ามือหรือหลังมือ มันเป็นเนื้อทั้งหมด ข้าไม่ได้ไม่ชอบใครเลย”พูดอย่างนี้นางมองที่เฟิงหยูเองด้วยความรู้สึกอบอุ่นใจขึ้นเล็กน้อย “อาเองช่วยองค์ชายฝึกฝนทหารคงลำบากอย่างแท้จริง ข้าจะให้คนเตรียมครีมให้เจ้า เจ้าเป็นเด็กผู้หญิงผิวพรรณของเจ้ามีคว
