ามสำคัญมาก”
เฟิงหยูเองยิ้ม แต่ไม่ได้พูดมากเกินไป “ขอบคุณสำหรับความห่วงใยเจ้าค่ะ”
ฮูหยินผู้เฒ่าพยักหน้าแล้วพูดต่อ “บิดาของเจ้าส่งจดหมายกลับมาแล้ว และเขาจะกลับมาถึงเมืองหลวงภายใน 5 วันเราต้องเตรียมอาหารเย็น ข้าคิดว่าพ่อของเจ้าทำงานหนักสำหรับงานเลี้ยงครั้งแรกหลังจากกลับมา อาเองเตรียมอาหารที่ปรุงด้วยยาได้หรือไม่ ? ” อันที่จริงนางรอคอยอาหารที่ปรุงด้วยยาเมื่อเฉินซื่อกลับมาจากวัดภูดูแล้ว แต่ผู้หญิงที่ชั่วร้ายก็สร้างปัญหา ทำให้นางทานได้ไม่มาก หลังจากนั้นเฟิงหยูเองจะเตรียมอาหารอีกเล็กน้อยสำหรับนาง แต่ส่วนใหญ่เป็นโจ๊ก เปรียบเทียบได้อย่างไรกับกลิ่นหอมของเนื้อสัตว์
ความคิดของนางดี แต่นางเห็นเฟิงหยูเองส่ายหน้าของนาง“ในเวลานั้นอาหารที่ปรุงด้วยยานั้นเป็นสูตรของท่านหมอโมจากพระราชวัง และอาหารปรุงโดยพ่อครัวหลวงจากพระราชวัง ตอนนี้…” นางมีปัญหาเล็กน้อย “ข้าเกรงว่าไม่สามารถเชิญคนเหล่านี้มาได้”
“นี่…” ใบหน้าของฮูหยินผู้เฒ่าเผยความผิดหวัง “ไม่อาจเชิญพวกเขามาจริง ๆ หรือ?”
เฟิงเฟิงหยูเองส่ายหน้าของนางอีกครั้ง
รอยยิ้มบนใบหน้าของฮูหยินผู้เฒ่านั้นหายไป ขณะที่เฟิงเฟินไดพูดขึ้นมา นางเชิดคางขึ้นพร้อมกับพูดอย่างสุภาพ “ท่านย่าไม่จำเป็นต้องกังวลมากเกินไป พี่รองไม่สามารถเชิญพวกเขามา ไม่ได้หมายความว่าคนอื่นจะไม่สามารถทำได้หลานสาวจะส่งคนไปแจ้งกับองค์ชายห้า เราจะให้องค์ชายห้าเชิญโมบุฟานและพ่อครัวหลวงมา เราต้องทำอาหารทำ
