ๆ อย่างถูกต้องที่สอนโดยอาจารย์ของเขา…”
การได้ยินเฟิงหยูเองพูดคุยอย่างไม่มีที่สิ้นสุด ในที่สุดเหยาซื่อก็ฟื้นความรู้สึกบางอย่างกลับมาในหมู่บ้านบนภูเขาทางตะวันตกเฉียงเหนือ ในเวลานั้นบุตรสาวของนางใช้เวลาทั้งหมดของนางกังวลเกี่ยวกับน้องชายของนาง แม้ว่าจื่อหรูจะประมาทและล้มลง นางก็ยังสามารถกอดเขาได้ในขณะที่ร้องไห้ ตอนนี้ความรู้สึกนี้กลับมาหานางซึ่งทำให้มารดาและบุตรสาวรู้สึกใกล้ชิดกันมากขึ้นเล็กน้อย
ทั้งสองคุยกันอยู่พักหนึ่ง และเฟิงหยูเองกับเหยาซื่อทานอาหารเย็นด้วยกันก่อนจะกลับไปที่เรือนของนาง
เมื่อเข้าไปในสวนของนาง นางก็รีบไปที่ห้องเก็บยา เมื่อนางออกมา นางหยิบซองกระดาษไว้ในมือแล้วส่งให้หวงซวน “ให้บ่าวรับใช้เตรียมชานี้ให้ท่านแม่ดื่ม ท่านแม่ดูไม่ค่อยมีแรง สิ่งนี้จะถูกใช้เพื่อช่วยให้ท่านแม่แข็งแรงขึ้น”
หวงซวนพยักหน้า รับของที่เฟิงหยูเองส่งให้ อย่างไรก็ตามเฟิงหยูเองนั่งอยู่บนเก้าอี้หินในบ้านและเริ่มคิดมีบางอย่างไม่ถูกต้องเกี่ยวกับร่างกายของเหยาซื่อ…
