งไร
แต่เฟิงเฉินหยูไม่ปรากฏว่าจะต้องทนทุกข์ หรือกลัวเหมือนที่เฟิงเฟินไดหวังไว้ นางเปิดเผยเพียงตกใจเล็กน้อยราวกับว่านางไม่เข้าใจสิ่งที่นางได้ยิน ราวกับว่านางไม่เข้าใจสิ่งที่เฟิงเฟินไดพูด แต่นางถาม “น้องสี่ คำพูดเหล่านี้… เจ้าหมายถึงอะไร ? ดอกไม้ที่ร่วงโรยคืออะไร ? พี่สาวยังไม่ได้แต่งงานอย่าพูดถ้อยคำเหล่านี้ ! ”
“หยุดเสแสร้ง!” เฟิงเฟินไดเกลียดที่นางไม่สามารถฉีกหน้าของเฟิงเฉินหยูได้ “เฟิงเฉินหยู ไม่ว่าเจ้าจะแสร้งทำอะไร เจ้าไม่สามารถเสแสร้งว่าเจ้ามีร่างกายที่บริสุทธิ์ได้ ! ”
อย่างที่นางพูดสิ่งนี้ บ่าวรับใช้ก็วิ่งเข้าไปหยุดตรงหน้าเฟิงเฉินหยูและนางรีบรายงาน “ฮูหยินผู้เฒ่า มีคนมาจากในพระราชวังเพื่ออ่านพระราชโองการของฮองเฮา พวกเขากำลังมุ่งหน้ามาที่เรือนซูหยาแล้วเจ้าค่ะ!”