ยงามโดยไม่ใส่มัน ? ”
เฟิงหยูเองยักไหล่ “ มีอะไรอย่างอื่นอีก ? บุตรสาวของอนุต้องรักษาสถานะของนางให้ชัดเจน นี่คือสิ่งที่เจ้าพูด พี่สาวเห็นด้วยอย่างยิ่ง”
เฟิงเฟินไดพูดไม่ออกอย่างสมบูรณ์ ก้อนหินที่นางหยิบขึ้นมาได้ถูกทุ่มลงที่เท้าของนางเอง ความพ่ายแพ้ครั้งนี้ช่างน่าอึดอัดใจจริง ๆ
นางไม่มีความสุขและนางเกลียดเฟิงเฉินหยูมากยิ่งขึ้น ไม่สามารถทนได้นางเลือกอีกครั้งในเรื่องดังกล่าว “การแต่งตัวที่ดีมีประโยชน์อย่างไร? เจ้าได้รับของขวัญจากคนอื่นทั้งวันแต่เจ้าไม่ได้ตรวจสอบเพื่อดูว่าเจ้ายังมีสิทธิ์หรือไม่! เจ้ามักจะพูดว่าทุกอย่างเพื่อประโยชน์ของตระกูลเฟิง และเราต้องพิจารณาถึงชื่อเสียงของตระกูลเฟิง บอกข้าหน่อยว่าในฐานะดอกไม้ที่ร่วงโรย เจ้ายังกล้าพูดเรื่องชื่อเสียงของตระกูลเฟิงหรือ? พี่สาว ข้ากลัวจริง ๆ ข้ากลัวว่าวันหนึ่งเจ้าแต่งงานกับองค์ชายและเรื่องอื้อฉาวของเจ้าจะถูกเปิดเผย ในเวลานั้นทุกคนในคฤหาสน์ของเราจะตกนรกกับเจ้า ! ”
เมื่อเฟิงเฟินไดพูดจบ ฮูหยินผู้เฒ่าก็รู้สึกตื่นตกใจอีกครั้งราวกับว่านางได้เห็นเรื่องของเฟิงเฉินหยูปรากฏออกมาตามมาด้วยการกระทำของทั้งตระกูลเฟิง
นางจะลืมได้อย่างไร ! นางปล่อยให้เฟิงเฉินหยูทำให้นางมีปัญหาได้อย่างไร ไม่ว่าจะมีสิ่งดี ๆ มากมายแค่ไหน และไม่ว่านางจะสวยงามเพียงใด พวกเขาก็ไม่สามารถปกปิดร่างกายที่ถูกทำลายของนางได้ !
ฮูหยินผู้เฒ่าถอนหายใจกับตัวเอง นางควรทำอย่างไร นางควรทำอย่า
