องบ่าวรับใช้เต็มไปด้วยความอิจฉา หนึ่งในพวกเขาพูดว่า “ของกำนัลขององค์ชายใหญ่ดูหรูหรากว่าของกำนัลจากองค์ชายห้า สิ่งที่เจ้าชายองค์ที่ห้าส่งมานั้นไม่ได้เป็นอะไรมากไปกว่าเครื่องประดับเล็กๆ มองที่พวกเขานั้นเป็นเรื่องง่าย แต่เมื่อเทียบกับสิ่งที่คุณหนูใหญ่ได้รับ พวกมันดูด้อยกว่ามากเลยเจ้าค่ะ”
เฟิงเฉินหยูนั้นยิ้มแก้มปริ แต่นางก็ยังพูดว่า “เจ้าต้องไม่พูดอย่างนี้ ทุกสิ่งที่องค์ชายทั้งสองส่งให้นั้นดีและไม่สามารถมองเห็นความแตกต่างได้”
บ่าวรับใช้รู้ว่านางพูดผิดไป ดังนั้นนางจึงก้มหน้าลงและเงียบไป
เฟิงเฉินหยูเห็นสิ่งนี้และพูดว่า “ข้ากำลังพูดเรื่องนี้เพื่อประโยชน์ของเจ้า การพูดต่อหน้าข้าเป็นเรื่องที่ดี แต่ถ้ามีคนอื่นได้ยิน มันจะเป็นความผิดของเจ้า”
บ่าวรับใช้ตอบอย่างสุดซึ้ง “ขอบคุณคุณหนูใหญ่ที่เตือนข้าเจ้าค่ะ”
“อ่า เป็นเรื่องที่ดีถ้าเจ้าเข้าใจ” เฟิงเฉินหยูยิ้มแล้วมองไปที่บ่าวรับใช้
เฟิงหยูเองมองที่ฉากตรงหน้านางและรู้สึกว่ามันตลกเฟิงเฉินหยูเกิดมาสวย หลังจากได้รับการยอมรับ และตอนนี้นางก็ยิ่งดูงดงามมากขึ้น ตอนนี้นางมีชุดเสื้อผ้าและเครื่องประดับที่เข้ากัน หากจะกล่าวว่านางเป็นคนที่งดงามที่สุดในเมืองหลวงนั้นก็ไม่ได้พูดเกินจริง นางต้องยอมรับสิ่งนั้นไม่ว่าจะเป็นชีวิตก่อนหน้าหรือชีวิตตอนนี้เฟิงเฉินหยูเป็นผู้หญิงที่สวยที่สุดที่นางเคยเห็นมา แม้ว่าจะมีคนที่ศัลยกรรมเปลี่ยนรูปลักษณ์ของพวกเขา พวกเขาก็ไม่สวยเท่านาง
