เป็นเพียงเพราะเฟิงเฟินไดเป็นเด็ก นางไม่เข้าใจอะไรเลย ตอนนี้นางมีอายุมากขึ้นและได้รับการหมั้นหมายแล้ว แน่นอนว่านางจะเป็นที่ชื่นชอบมากขึ้นทุกวัน
เฟิงหยูเองและเฟิงเฉินหยูทั้งคู่มาถึงทางเข้าในเวลานี้ เฟิงเฉินหยูดึงแขนเสื้อของเฟิงหยูเองเบา ๆ และกล่าวว่า “การหมั้นหมายของน้องสี่เป็นสิ่งที่ท่านย่าไม่เห็นด้วยในตอนแรกแต่ตอนนี้น้องสี่ได้ส่งของกำนัลจากองค์ชายมาที่เรือนซูหยาแล้วท่าทีของท่านย่าก็เปลี่ยนไปอย่างช้าๆ ”
นางไม่ได้พูดอะไรเพิ่มเติมและทั้งสองเข้าไปในห้องโถง เฟิงเฉินหยูเพิ่มความเร็วของนางเพียงเล็กน้อย แล้วคารวะฮูหยินผู้เฒ่า “หลานสาวคารวะท่านย่า”
เฟิงหยูเองไม่ได้แข่งขันกับนางและคุกเข่าอยู่ข้างหลังเฟิงเฉินหยู “อาเองออกจากเมืองหลวง 1 เดือน และเพิ่งกลับมาที่คฤหาสน์วันนี้ อาเองมาเพื่อคารวะท่านย่าเจ้าค่ะ”
ฮูหยินผู้เฒ่าตกตะลึงอยู่ครู่หนึ่งเพราะนางไม่คิดว่าเฟิงหยูเองจะกลับมาทันที นี่ทำให้นางไม่มีโอกาสเตรียมตัวอย่างแน่นอนนางจ้องมองและกล่าวตำหนิ “คุณหนูรองกลับมาที่คฤหาสน์ทำไมไม่มีใครมารายงานก่อนหน้านี้ ? ”
ยายจาวพูดอย่างรวดเร็ว “เป็นเพราะบ่าวรับใช้ละเลยหน้าที่เจ้าค่ะ” อย่างไรก็ตามในใจนางเริ่มคิดว่าทำไมไม่มีใครมาจากประตูมารายงาน อย่างไรก็ตามสิ่งที่นางไม่ทราบก็คือคนที่ทางเข้านั้นถูกฮันชิใช้งาน พวกเขายังมีเวลาที่จะกังวลเกี่ยวกับเรื่องเหล่านี้ได้อย่างไร
อย่างไรก็ตามเฟิงหยูเองกล่าว “อาเองไม่ใช่แขก ทำไม
