ลเกี่ยวกับมัน”
หลังจากพูดอย่างนี้นางออกไปโดยไม่สนใจฮันชิ หวงซวนจับหญิงชราแล้วลากนางออกจากห้องโถง
ฮันชิกำลังจะพูดอะไรบางอย่างและคำพูดนั้นก็ติดอยู่ที่ริมฝีปากของนาง แต่อาจูก็หยุดนางอย่างรวดเร็ว “อนุฮัน” อาจูส่ายหัว “อย่าพูดอะไรเจ้าค่ะ! คุณหนูรองกลับมาที่คฤหาสน์ด้วยความโกรธ ไม่ว่าจะด้วยวิธีใด นางเป็นเพียงหญิงชราที่ถูกพาเข้ามาจากข้างนอก ถ้านางจะนำตัวหญิงชราไปก็ปล่อยให้นางทำ อนุอย่าขัดใจคุณหนูรองเด็ดขาดเจ้าค่ะ” ตอนนี้ใบหน้าของนางบวม นางไม่กล้าเรียกฮันชิว่าฮูหยินอีกต่อไป
จิตใจของฮันชินั้นปั่นป่วนมาก นางรู้สึกว่าเฟิงหยูเองกลับไปที่คฤหาสน์ นี่หมายความว่าเป็นไปได้มากว่าวันที่นางมีความสุขกำลังจะสิ้นสุดลง แต่ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น ตราบใดที่นางไม่ได้สร้างปัญหาให้กับการตั้งครรภ์ของนางเอง ไม่ว่าอย่างไรเฟิงจินหยวนกำลังจะกลับมาในไม่ช้า เมื่อถึงเวลานั้นจะมีคนคอยสนับสนุนนาง
เมื่อคิดเช่นนี้แล้วอารมณ์ของนางก็ดีขึ้นเล็กน้อย จากนั้นนางจึงสั่งอาจู “รีบให้บ่าวรับใช้ทำงานให้เสร็จ”
และในเวลานี้เฟิงหยูเองพาเหม่ยเซียงออกจากเรือนยู่หลาน
หลังที่บาดเจ็บของเหม่ยเซียงเจ็บปวดขึ้นมาเมื่อนางเคลื่อนไหว แต่นางก็ยังกัดฟันและทนได้ นางกล่าวขอบคุณเฟิงหยูเอง
หญิงชราที่ถูกลากไปโดยหวงซวนไม่สามารถพูดอะไรได้ นางถูกบีบคอ นางโบกมืออย่างสิ้นหวัง แต่นางพบว่ายิ่งดิ้นรนมากเท่าไร เรื่องนี้ดำเนินต่อไปจนกระทั่งนางหายใจไม่ออกดวงตาของนางเบิ
