กกว้าง และนางสิ้นใจเฟิงหยูเองพากลุ่มและกลับไปที่หน้าบ้าน บ่าวรับใช้ที่ช่วยฮันชิย้ายสิ่งของของนางกลับคืนสู่ตำแหน่งเดิมแล้ว เฮ่อจงพูดอะไรบางอย่างกับพวกเขา แต่เมื่อเขาเห็นเฟิงหยูเอง เขาก็รีบไปอย่างรวดเร็ว “คุณหนูรองมีคำสั่งใด ๆ หรือไม่ขอรับ ?”
หวงซวนโยนหญิงชราที่เสียชีวิตแล้วบนพื้นแล้วพูดว่า “ดูแลเรื่องนี้ ร่างของนางมีแต่กลิ่นของหมูและมันช่างน่ารังเกียจเสียจริง”
เฮ่อจงจ้องมองหญิงชราด้วยความรังเกียจและพูดกับเฟิงหยูเอง “หญิงชราคนนี้ถูกซื้อมาจากข้างนอกโดยอนุฮัน เดิมทีท่านฮูหยินผู้เฒ่าจัดให้แม่นมผู้หนึ่งมาดูแลนางแต่นางไม่ต้องการ นางจะไปซื้อข้างนอก ในวันแรกหญิงชราคนนี้มาถึงคฤหาสน์ นางมีความคิดที่จะให้บ่าวรับใช้จากเรือนมาช่วยเหลืออนุฮัน โดยกล่าวว่านี่เป็นวิธีเดียวที่จะทำงานให้สำเร็จ บ่าวรับใช้นี้ไม่เข้าใจว่าอนุฮันพยายามที่จะโอ้อวดอะไร”
เฮ่อจงเป็นพ่อบ้านของคฤหาสน์เฟิง และเขาเป็นเจ้าหน้าที่ขั้นสามที่ยืนอยู่ตรงทางเข้าของคฤหาสน์ของเสนาบดีพ่อบ้านคฤหาสน์เฟิงเป็นคนที่แม้แต่ขุนนางยังต้องไว้หน้าดังนั้นเขาจะไม่ดูถูกอนุของคฤหาสน์ได้อย่างไร?
“อ่า” หวงซวนกลอกตา “ข้าเดาว่านางต้องการเป็นฮูหยินใหญ่ ความคิดหลาย ๆ อย่างนั้นเขียนอยู่บนใบหน้าของนางและนางคิดว่าไม่มีใครเห็นได้ โยนหญิงชราคนนี้ออกไปเร็ว ๆนางน่ารังเกียจเกินไป”
เฮ่อจงยิ้ม และพูดว่า “เจ้าไม่ต้องกังวล ข้าจะจัดการมันทันที”พูดเช่นนี้แล้วเขาก็คำนับเฟิงหย
