การทำให้นางตาย ใครเกลียดนางมากขนาดนั้น
มีบางสิ่งที่นางไม่ต้องการคิดเพราะนางรู้ว่าแม้ว่านางจะค้นพบความจริง นางก็ไม่สามารถกลับไปได้อีก ในเมื่อเป็นเช่นนี้แทนที่จะค้นหาศัตรูมันจะดีกว่าถ้าหากไม่รู้
“ลุกขึ้นมาทานอาหาร” ซวนเทียนหมิงดึงนางออกจากเตียงแล้วดึงนางขึ้นมา “เจ้าหลับไปสองวันสองคืน ข้านั่งเฝ้าเจ้าอยู่ข้าง ๆ ข้าก็ได้ยินเสียงท้องของเจ้าร้อง”
นางหัวเราะคิกคักและกอดคอเขาไว้ ขณะที่จ้องตรงไปที่ดอกบัวสีม่วงตรงหน้านาง นางชอบมันไม่ว่านางจะมองอย่างไร นางเอานิ้วก้อยขึ้นแล้วแหย่มันผ่านรูในหน้ากากเช่นเดียวกับที่เขานวดคิ้วเบา ๆ นางก็จิ้มไปที่ดอกบัวและคำพูดบางคำหลุดออกมาจากปากของนาง “ซวนเทียนหมิงข้าชอบเจ้า”นางสารภาพออกมา
ซวนเทียนหมิงยังคงโอบตัวเฟิงหยูเองอยู่ และทั้งสองก็สนิทกันมากขึ้น เขารู้สึกถึงความร้อนในร่างกายของนาง และนางก็รู้สึกถึงหัวใจเขาที่กำลังเต้นตุบ ๆ
นางพูดว่า “ซวนเทียนหมิง ข้าชอบเจ้า ตั้งแต่ข้าพบเจ้าเป็นครั้งแรกข้าก็ชอบเจ้า ในเวลานั้นข้าไม่มีใครไว้ใจ และเจ้ามอบเงินให้ 20 เหรียญเงินนั้นข้ากลับมาที่เมืองหลวง ก่อนที่ข้าจะเข้าเมืองหลวงข้าเห็นเจ้าอีกครั้ง บอกข้าหน่อยได้หรือว่าเป็นเพราะโชคชะตาที่ทำให้เรามาพบกัน ? ”
เขากล่าวว่า “เฟิงหยูเอง ข้าชอบเจ้าเช่นกัน นับตั้งแต่ข้าพบเจ้าครั้งแรกข้าก็ชอบเจ้า ในเวลานั้นข้าตกอยู่ในสถานการณ์ที่เลวร้าย และเจ้าให้ยาข้า 1 ขวด ข้าใช้ยาขวดนั้นเพื่อระงับความเจ็
