ใบหน้าของซวนเทียนหมิงเย็นชา “เกิดอะไรขึ้น ? ”
รองแม่ทัพเฉียนไม่ตอบสนอง กลับกันเขาหันไปมองเฟิงหยูเอง ซวนเทียนหมิงกล่าวทันที “นี่คือองค์หญิงแห่งมณฑลจี่อัน”
“องค์หญิงแห่งมณฑลจี่อัน ? ” บุคคลนั้นดูเหมือนจะประหลาดใจมากที่ได้ยินข้อมูลนี้ “เจ้าเป็นองค์หญิงแห่งมณฑลจี่อันจริง ๆ หรือ”
เฟิงหยูเองพยักหน้า “ใช่”
“นั่นยอดเยี่ยมมาก ! ” รองแม่ทัพเฉียนถูมือของเขาซ้ำ ๆเนื่องจากเขาเป็นกังวล “หากองค์หญิงแห่งมณฑลจี่อันอยู่ที่นี่ทหารคงรอดตายได้!”
ใบหน้าของเฟิงหยูเองจมดิ่งลงทันทีในขณะที่นางมองไปที่ซวนเทียนหมิงอย่างรวดเร็ว ทั้งสองถามพร้อมกันว่า“มีผู้ป่วยหรือ ? ”
รองแม่ทัพเฉียนหลี่คุกเข่าลงไป “รองแม่ทัพผู้นี้มีความผิดโปรดตัดสินลงโทษด้วยพะยะค่ะ”
ซวนเทียนหมิงกล่าวอย่างเย็นชา “ตอนนี้ไม่ใช่เวลาที่จะลงโทษ พูดอธิบายสถานการณ์ที่เกิดขึ้นให้กระจ่าง”
เฉียนลีพูดเท่านั้น “เช้านี้ข้าไปส่งแม่ทัพลงมาจากภูเขาดังนั้นพวกเราทั้งคู่จึงไม่ได้กินอาหารที่ค่ายซึ่งถือได้ว่าเป็นการหลีกเลี่ยงภัยพิบัติ แต่เมื่อข้ากลับมาที่ค่ายข้าสังเกตเห็นว่าทหารที่เพิ่งกินข้าวทั้งหมดล้มลงกับพื้น ส่วนทหารที่กินข้าวไปเล็กน้อยก็กลิ้งไปมาบนพื้นดิน ในขณะที่คนที่กินก่อนหน้านี้ตายหมด”
“มีคนโดนพิษรวมทั้งสิ้นกี่คน ? ” ซวนเทียนหมิงถาม “จับคนที่ทำอาหารได้หรือไม่ ? ”
เฉียนหลี่ตอบ “แปดส่วนขึ้นไปถูกวางยาพิษ และคนที่เตรียมอาหาร…ก็ถูกวางยาพิษด้วยพะยะค่ะ”คนที่อยู่ใน
