่างชัดเจนว่าเจ้าจะได้เปรียบในการได้รับความโปรดปรานเสมอ น้องสี่ของข้าจะเข้าไปในตำหนักทีหลังเจ้าแล้ว และนางยืนอยู่เหนือเจ้า ชีวิตในอนาคตของเจ้าอาจต้องพึ่งพานางคนฉลาดจะไม่ทำอย่างที่เจ้าทำ ยิ่งกว่านั้นเบื้องหลังนางคือเสนาบดีของราชสำนัก แล้วเจ้าล่ะ ? ”
นางสนมตัวแข็งทื่อทันที ถูกต้อง เพียงแต่คิดว่าพราชายารองแห่งตำหนักลีนั้นไร้ค่าเพียงใด อีกฝ่ายยังคงได้รับการสนับสนุนจากตระกูลใหญ่ แต่ครอบครัวมารดาของนางทำขนม นางจะแข่งขันอะไรกับคนอื่น ?
ผู้หญิงคนนี้รู้สึกเสียใจอย่างมาก
“ไป” เฟิงหยูเองโบกมือ “กลับไปที่คฤหาสน์ของเจ้า หากเจ้าไม่สามารถยอมรับได้ เจ้าสามารถไปที่ตำหนักลีเพื่อรายงานลองดูว่าพระองค์โปรดปรานเจ้าหรือไม่ หรือว่าพระองค์โปรดปรานว่าที่พราชายารองของพระองค์มากกว่า”
หลังจากถูกตบ เฟิงหยูเองตำหนิอีกครั้ง นางสนมไม่ทิ้งความไว้วางใจและความเศร้าโศกของนางในอดีตอีกต่อไป
ผู้คนที่มาดูก็แยกย้ายกันไปเช่นกัน เรื่องนี้ได้กลายเป็นเรื่องของการสนทนาสำหรับผู้คนมากระหว่างการดื่มชาหรือในระหว่างมื้ออาหาร
เมื่อชนะการต่อสู้ครั้งนี้เฟิงเฟินไดก็มีความสุขมาก นางยังรู้สึกดีกับเฟิงหยูเองขึ้นมาหน่อย
แต่ฮันชิไม่เข้าใจการกระทำของเฟิงหยูเอง นางเข้าใจว่าเฟิงหยูเองไม่ชอบเฟิงเฟินได โดยเฉพาะเฟิงเฟินไดยังคงแสดงออกมาตลอด สำหรับนางการที่ไม่วางกับดักเพื่อทำร้ายเฟิงเฟินไดค่อนข้างดีอยู่แล้ว แต่ทำไมนางถึงยังช่วยเหลืออยู่ ?
“ขอบคุณคุณห
