หนูอย่าโกรธเลยเจ้าค่ะ คุณหนูรองบอกนางเป็นแค่นางสนม ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นนางก็ไม่สามารถเอาชนะคุณหนูได้”เป่ยเอ๋อจับแขนของเฟิงเฟินไดและปลอบใจนาง
ฮันชิก็เป็นห่วงและปลอบโยนนางซ้ำแล้วซ้ำเล่า กล่าวว่า“เมื่อเรากลับไปที่คฤหาสน์ เราจะบอกย่าของเจ้าให้ยกเลิกการหมั้นหมายครั้งนี้”
เฟิงเฟินไดได้สติขึ้นทันที เมื่อมองไปที่ฮันชิ นางถามว่า“ยกเลิก ? ทำไมต้องยกเลิก ? ”
ฮันชิตัวแข็งทื่อ “เจ้าไม่โกรธหรือ ? เจ้าไม่ได้ยินสิ่งที่ผู้คนพูดเกี่ยวกับองค์ชายห้าหรือ ? เจ้าต้องการที่จะกระโดดลงไปสู่ชีวิตแบบนั้นหรือ ? ”
“ข้าจะทำอย่างไรถ้าข้าไม่กระโดดเข้าไปในนั้น” ดวงตาของเฟิงเฟินไดเกือบจะโผล่ออกมา “ตำหนักลีนั้นเป็นนรกที่มีชีวิตแต่ที่แห่งนี้เป็นคฤหาสน์ที่ดี แม้ว่าข้าจะไม่แต่งงานกับองค์ชายลี ก็จะมีวันหนึ่งที่ท่านพ่อจะให้ข้าเป็นเหมือนตัวหมากต่อรองให้กับคนอื่น เฟิงหยูเองเคยพูดมาก่อน ข้าไม่สามารถตัดสินใจเกี่ยวกับการแต่งงานของข้าเอง และเจ้าจะสามารถทำอะไรกับมันได้ คนที่สามารถทำอะไรได้คือท่านพ่อ และท่านย่า เจ้ารู้สึกว่าข้าจะดีกว่าที่จะถูกมอบให้เป็นตัวหมากต่อรองให้กับคนอื่นที่ไม่ใช่องค์ชายห้าหรือไม่ ? ”
ฮันชิตกตะลึงอย่างสมบูรณ์เพราะนางรู้สึกว่าที่เฟิงเฟินไดพูดถูกต้องแล้ว บิดาและฮูหยินใหญ่เป็นผู้ตัดสินใจเรื่องการแต่งงานของเด็กสาวในตระกุล ตระกูลเฟิงไม่มีฮูหยินใหญ่ดังนั้นบุตรสาวของฮูหยินใหญ่มีสิทธิ์พูด ในระยะสั้นโดยไม่คำนึงว่าใค
