ดปากเพื่อไม่มีใครรู้เรื่องนี้
ผู้คุ้มกันลับอุ้มศพขึ้นมาแล้วออกไป เฟิงเฉินหยูก็เริ่มหัวเราะเสียงดัง โดยไม่สนใจว่าคืนนั้นเงียบสงบหรือไม่
ครั้งนี้ยี่หลินไม่หยุดนาง นางรู้ว่าคุณหนูไม่มีความสุขนานมาแล้ว ตอนนี้ในที่สุดนางก็สามารถเงยหน้าขึ้นมาอีกครั้งนางหัวเราะได้ถ้านางต้องการ แม้ว่าคนอื่นจะได้ยินก็ไม่เป็นไรคุณหนูใหญ่ตระกูลเฟิงเป็นสาวงามล่มเมือง นางไม่เชื่ออย่างแท้จริงว่าตระกูลเฟิงจะยอมให้นางกลายเป็นขยะในคฤหาสน์
เฟิงเฉินหยูหยุดหลังจากที่นางหัวเราะจนเหนื่อย แต่การแสดงออกถึงความปีติยินดีเดิมของนางลดลง เฟิงเฟินไดและการหมั้นขององค์ชายห้าเป็นเหมือนแมลงวันที่บินเข้าไปในลำคอของนาง นางคลื่นไส้จนหายใจไม่ออก
นางคิดในทำนองเดียวกันกับที่เฟิงหยูเองพูด องค์ชายใหญ่ชมชอบนางมาก แต่นางก็เชื่อฟังองค์ชายสามมอบของกำนัลที่นางได้รับให้เฟิงเฟินได แต่แล้วองค์ชายสามล่ะ เมื่อถึงจุดนี้เขาไม่ได้แสดงท่าทีอะไรเลย เมื่อเฟิงเฟินไดมีภูเขาที่ไว้พึ่งพิงด้วยนิสัยของนางนั้น นางจะใช้อำนาจของนางในทางที่ไม่เหมาะสม แล้วนางล่ะ นางจะพึ่งพาใคร
“ยี่หลิน” นางจำเรื่องสำคัญได้ “พรุ่งนี้เขียนจดหมายถึงท่านลุง ให้ตรวจสอบองค์ชายลี”
“คุณหนูก็รู้สึกเช่นกันหรือเจ้าคะว่าการที่จู่ ๆ องค์ชายลีก็คุยเรื่องแต่งงานกับคุณหนูสี่นั้นเป็นสิ่งที่แปลก ? ”
“ไม่ใช่เช่นนั้น” เฟิงเฉินหยูส่ายหัวของนาง “ตามที่เฟิงหยูเองพูดมันเป็นสิ่งที่เกี่ยวข้องกับแก้วผลึกสีขาว
