ที่ทำให้องค์ชายลีสนใจโดยเฉพาะอย่างยิ่งต่างหู ไม่ว่าจะด้วยวิธีใดก็ตามนี่ไม่ใช่ประเด็นสำคัญ”
“ถ้างั้นเรื่องที่สำคัญ…”
“กุญแจสำคัญคือท่าทีของท่านย่า ! ” เฟิงเฉินหยูนึกถึงสิ่งนี้และกลายเป็นอยากรู้อยากเห็นมาก “เฟิงเฟินไดเป็นบุตรสาวของอนุ ดังนั้นถ้านางสามารถแต่งงานกับองค์ชายในฐานะพราชายารองนั่นเป็นเรื่องที่ยอดเยี่ยม แต่เจ้าก็เห็นด้วยไม่ใช่หรือว่าท่านย่าไม่เห็นด้วยกับความคิดนี้ ในความเป็นจริงนางพยายามปฏิเสธ นอกจากนี้ยังมีอันชิซึ่งดูเหมือนจะไม่เห็นด้วยกับมัน ให้ท่านลุงสามตรวจสอบสิ่งที่เกิดขึ้นกับสถานการณ์เช่นนี้ หากเรื่องนี้ไม่สามารถชี้แจงได้ข้าจะไม่สบายใจ”
ยี่หลินพยักหน้า “คุณหนูไม่ต้องกังวล บ่าวรับใช้นี้จะเขียนจดหมายในเช้าวันพรุ่งนี้เจ้าค่ะ”
เจ้านายและบ่าวรับใช้พูดคุยเรื่องนี้จนกระทั่งดึกดื่นก่อนเข้านอน เฟิงเฉินหยูมีความสุขในยามค่ำคืนนี้ ตอนแรกนางฝันว่าได้แต่งงานกับองค์ชายเจ็ดซวนเทียนฮั่ว จากนั้นนางฝันว่าได้อยู่กับองค์ชายสาม, ซวนเทียนเย่ ในท้ายที่สุดนางก็ฝันว่าองค์ชายใหญ่ที่มาเยือนคฤหาสน์เป็นการส่วนตัวเพื่อพูดคุยเรื่องการแต่งงานทำให้นางได้หน้าเป็นอย่างมาก
ในวันรุ่งขึ้นนางตื่นแต่เช้าตรู่และรีบให้ยี่หลินช่วยนางอาบน้ำจากนั้นนางก็ไปคารวะฮูหยินผู้เฒ่าที่เรือนซูหยาด้วยความภาคภูมิใจ
แต่เมื่อนางมาถึงที่ลานเรือนซูหยา นางค้นพบว่าคนที่มาคารวะมีน้อยมาก ฮันชิและเฟิงเฟินไดไม่มา และเฟิงหยูเองก็ไม่มา มี
