เมื่อนางพูดกับเฟิงเฉินหยูเรียบร้อยแล้ว นางก็หันไปบอกบ่าวรับใช้ “กลับไปรายงานที่เรือนซูหยาว่าวันนี้อาเองไม่สบายและจะกลับไปพักผ่อน ข้าจะไปดูนางในวันอื่น”
บ่าวรับใช้ไม่ได้คิดว่าเฟิงหยูเองจะปฏิเสธคำเชิญของฮูหยินผู้เฒ่า ดังนั้นนางจึงตกตะลึง หลังจากที่เฟิงหยูเองเดินออกไปนางคำนับและกลับไปรายงานอย่างรวดเร็ว
สำหรับเฟิงเฉินหยู นางเริ่มไตร่ตรองเรื่องที่เฟิงหยูเองพูดและนางก็อดไม่ได้ที่จะคิดเสียใจที่เชื่อฟังองค์ชายสาม และมอบต่างหูให้เฟิงเฟินได
ในเวลานี้ในห้องโถงของเรือนซูหยา ฮูหยินผู้เฒ่าเรียกเฟิงหยูเองมาเพื่ออยากจะคุยด้วย แต่เฟิงหยูเองกลับปฏิเสธ เรื่องนี้ทำให้นางรู้สึกขุ่นเคือง
“ตอนนี้ คำพูดของข้าเริ่มมีคนเชื่อฟังน้อยลง” นางถอนหายใจด้วยอารมณ์ “คนแล้วคนเก่า พอเขาเริ่มบินได้ ก็เริ่มหารังของตัวเอง แต่พวกเขาไม่รู้ว่ารากฐานของพวกเขาอยู่กับตระกูลเฟิง แม้ว่าพวกเขาจะแต่งงานกับองค์ชาย หากพวกเขาปราศจากรากฐาน พวกเขาก็จะไม่ได้รับความชื่นชม”
“ท่านพูดถูกต้องเจ้าค่ะ” ยายจาวเห็นด้วยขณะปลอบนาง“ไม่ว่าทางใดท่านใต้เท้าก็จะกลับมาอีกหนึ่งเดือนข้างหน้าเมื่อถึงเวลานั้นการตัดสินใจท่านใต้เท้าจะเป็นคนจัดการเจ้าค่ะ”
“บอกข้าทีเมื่อจินหยวนกลับมา เขาจะโทษว่าเป็นความผิดของข้าหรือไม่” นางเป็นห่วงเรื่องการแต่งงานขององค์ชายห้า “เฟิงเฟินไดเป็นบุตรสาวของอนุ แต่บุตรสาวของอนุได้รับการชื่นชม จะเป็นอย่างไรถ้าจินหยวนจัดการอย่างอื่น ไม
