่ใช่ว่าข้าทำลายพวกเขาหรือ ? ”
ยายจาวถอนหายใจ “เราไม่มีทางเลือกอื่นเจ้าค่ะ คนขององค์ชายห้าเสด็จมาในทันทีและเราไม่ได้เตรียมอะไรเลย ย้อนกลับไปแม้ว่าเราจะเตรียมการ ไม่ว่าคนอื่นจะพูดอะไรพระองค์ก็ยังเป็นองค์ชายอยู่ดีเจ้าค่ะ”
ฮูหยินผู้เฒ่าเข้าใจเหตุผลนี้ แต่นางยังกังวลว่า “จดหมายที่เราส่งไปเมื่อครั้งที่แล้ว จินหยวนตอบกลับมาหรือยัง ? ”
ยายจาวส่ายหน้า “ไม่เจ้าค่ะ ถนนอาจจะใช้งานไม่ได้ในช่วงที่หิมะตกทำให้การเดินทางไปกลับช้าลงเจ้าค่ะ”
“เป็นเรื่องดีที่มันช้าตราบใดที่มันไปถึง หาคนไปส่งจดหมายอีกฉบับ บอกเขาเกี่ยวกับเหตุการณ์ในวันนี้ ข้ารู้สึกไม่มั่นใจเกี่ยวกับเรื่องนี้ และหวังว่าจินหยวนจะกลับมาเร็วกว่านี้”
ยายจาวปฏิบัติตามและให้คนเขียนจดหมายถึงจินหยวน
ในคืนนั้นอาการไข้ของเฟิงหยูเองสูงมากขึ้น และนางก็ดึงยาออกมาอย่างไร้ประโยชน์อีกครั้ง แต่สิ่งนี้ทำให้นางมีความคิด
นางดูแลร้านขายยาและข้างในมีห้องผ่าตัดที่ทันสมัย นางสามารถมีอะไรก็ได้ที่นางต้องการ ไม่ว่านางจะดึงยาอะไรออกมา มันก็ถือว่าเป็นสิ่งที่น่าพึงพอใจในยุคนี้
แต่นางเป็นผู้ประกอบการเพียงคนเดียว โดยไม่จำเป็นต้องพูดถึงการขาดความช่วยเหลือเมื่อทำการผ่าตัดผู้อื่น ไม่มีแม้แต่คนเดียวที่สามารถช่วยนางได้เมื่อนางต้องให้น้ำเกลือตัวเอง
เฟิงหยูเองคิดเกี่ยวกับมัน ในกรณีที่เลวร้ายที่สุดนางสามารถฝึกฝนผู้ช่วยได้ แต่คนผู้นั้นต้องเชื่อถือได้และไม่ทรยศต่อความไว้วางใจของ
