อย่างไรก็ตามเฟิงหยูเองไม่ได้คิดแบบนี้ “เมื่อมีคนรีบนำเงินมาให้เรา ทำไมเจ้าถึงรู้สึกว่าพวกเขามาเร็วเกินไป ? ไม่ต้องพูดถึงว่าพวกเขามาในตอนเช้าแม้ว่าพวกเขาจะมาในกลางดึกตราบใดที่ 3,000,000 เหรียญเงินวางอยู่ข้างหน้าข้า ข้าจะรีบทำงานทันที”
หวงซวนเผชิญกับความเหนื่อยล้า “คุณหนูขาดแคลนเงินหรือเจ้าคะ ? ”
“ใช่แล้ว” นางพยักหน้าอย่างจริงจัง “3,000,000 นี้ยังไม่มากพอ”
“3,000,000 ยังไม่พอ ? เมื่อคิดจากเงินก่อนหน้านี้นั้นมีทั้งหมด 5,000,000 คุณหนูให้เสนาบดีเฟิงยืม 1,000,000เหรียญเงิน ตอนนี้เหลือ 4,000,000 เหรียญเงินก็ไม่น้อยนะเจ้าค่ะ ! ” หวงซวนเดาะลิ้น คุณหนูของนางต้องการทำอะไร? ต้องการเงินจำนวนนี้ จริง ๆ แล้วนางได้ร่วมมือกับศัตรูในการขายชาติหรือไม่ ?
“น้อยเกินไป ! น้อยเกินไป ! ” เฟิงหยูเองถอนหายใจแล้วยืนขึ้น “ไปกันเถอะ เราจะเก็บเงินนั้น”
เงินจะถูกใช้เพื่อแบ่งเบาภัยพิบัติ เฟิงเฉินหยูมอบตั๋วแลกเงิน3,000,000 ให้ และเฟิงหยูเองพานางเข้าไปในห้องเก็บยา
หวงซวนยืนเฝ้าระวังอยู่ข้างนอกเนื่องจากยี่หลินพยายามที่จะแอบดูจากรอยแยกระหว่างประตูและขอบประตู แต่นางพบว่ามีม่านอยู่ภายในปิดกั้นมุมมองของนาง นางไม่เห็นอะไรเลย
“มันจะดีที่สุดถ้าเจ้าเชื่อฟังมากกว่านี้ มิฉะนั้นข้าจะเรียกบ่าวรับใช้ทั้งหมดของเรือนตงเซิงมาเฝ้า สิ่งนี้จะทำให้บ่าวรับใช้ทุกคนรู้ว่าคุณหนูใหญ่ตระกูลเฟิงอยู่ข้างในเพื่อรับการรักษาอะไร”
“ไม่ต้อง ไม่จำเ