นางไม่ปกติ ทำไมคุณหนูยังช่วยนางเจ้าค่ะ”
เฟิงหยูเองยิ้ม และพูดว่า “เพราะบางคนเหมาะสม เพราะข้ายังต้องการความงามที่ทำลายล้างของพี่ใหญ่เพื่อล่องูออกมาจากรู เราไม่ควรพลาดที่นางจะเดินไปรอบ ๆ ”
“แต่การรักษานางจะเป็นชัยชนะที่มากเกินไปสำหรับนางมากหรือไม่เจ้าคะ ? ”
“มันเป็นชัยชนะหรือไม่ ? ฮ่า ๆ ! ” เฟิงหยูเองหัวเราะเสียงดัง “การรักษามันไม่ได้หมายความว่านางจะรู้สึกปลอดภัยนางต้องการขจัดความจริงออกไปไม่ใช่หรือ ? นางมองโลกในแง่ดีเกินไป ! ”
เฟิงเฉินหยูเดินนำยี่หลินออกจากเรือนตงเซิง ตลอดทางนางแอบดูรอบ ๆ ราวกับว่านางเป็นขโมย เมื่อใช้เส้นทางทางลัดนางกลับไปที่เรือนของนางเอง หลังจากนางเข้าไปในห้องของนางและนางปิดประตู นางก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอกนางกลัวว่านางจะเจอเฟิงเฟินไดหรือฮันชิตลอดทาง ใครก็รู้ว่าคนแบบนั้นที่สามารถสร้างภูเขาให้ออกมาจากเนินเขาจะพูดถึงผิวขาวซีดของนางได้อย่างไร แม้ว่าพวกเขาจะไม่สงสัยอะไรเลยเพียงยืนอยู่ที่นั่นเยาะเย้ยนางก็มากเกินไปสำหรับนางที่จะจัดการ !
ยี่หลินเห็นว่านางรู้สึกไม่ค่อยดีนัก นางช่วยเฟิงเฉินหยูนอนบนเตียงอย่างรวดเร็ว ในเวลาเดียวกันนางถามว่า “คุณหนูจะให้ยายเข้ามาในคฤหาสน์ทันทีหรือไม่เจ้าค่ะ ? ”
เฟิงเฉินหยูส่ายหัว “แผลยังไม่หายดี อีกสามวันข้าไม่สามารถลุกจากเตียงได้ในอีกสองสามวันข้างหน้ าบอกพวกเขาว่าข้างนอกหนาวเกินไปและข้าเป็นหวัด ข้าจะไม่ไปคารวะท่านย่าในเวลานั้น หลังจากสามวันเ
