ิดหรือว่าจะทำให้เฟิงหยูเองอารมณ์เสียหรือ?
ยี่หลินสะกิดแขนนางสองสามครั้งจากด้านข้างเพื่อให้นางขอโทษ เฟิงเฉินหยูเป็นคนที่พร้อมจะยืดหยุ่น ดังนั้นนางจึงเอ่ยกับเฟิงหยูเองอย่างรวดเร็วว่า “เป็นความผิดพลาดของข้าเอง น้องรองอย่าได้ใส่ใจ พี่สาวต้องขอโทษด้วย”
“อ่า!” เฟิงเฟินไดกรอกตา “พี่ใหญ่นี้สามารถเปลี่ยนพฤติกรรมได้อย่างรวดเร็ว”
เฟิงหยูเองขมวดคิ้วแล้วมองเฟิงเฉินหยู ไม่เอ่ยถึงหัวข้อนั้นอีกต่อไป นางพูดว่า “เนื่องจากท่านพ่อไม่ได้อยู่ที่คฤหาสน์ในตอนนี้ และคนมาที่นี่เพื่อพูดคุยการแต่งงานของน้องสี่ ในฐานะพี่สาวคนโต ท่านควรแสดงความคิดเห็น”เฟิงเฉินหยูถอนหายใจเบา ๆ “ ตอนนี้ข้าเป็นแค่บุตรสาวของอนุ ดังนั้นข้าจะมีสิทธิ์พูดเรื่องการแต่งงานของน้องสี่ได้อย่างไร มันควรจะเป็นเจ้าที่ช่วยท่านย่าคิด”
“พี่ใหญ่พูดเช่นนี้ได้อย่างไร? ท่านมอบต่างหูคู่นั้นให้กับน้องสี่ไม่ใช่หรือ ? การมอบของขวัญชิ้นนั้นทำให้คู่รักคู่นี้ลงเอยกันได้ ท่านจะถอนตัวไปในเวลานี้ได้อย่างไร”
เฟิงเฉินหยูตัวสั่นและจ้องมองเฟิงหยูเอง จู่ ๆ ก็นึกถึงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในงานเลี้ยงวันเกิดเมื่อคืนก่อน นางจำได้ว่านางกำนัลคนหนึ่งเดินเข้ามาหานาง และบอกว่านางเป็นหนึ่งในคนขององค์ชายสาม องค์ชายสามบอกให้นางมอบต่างหูแก้วผลึกสีขาวให้เฟิงเฟินได ไม่เช่นนั้นจะเกิดปัญหาขึ้น
ในเวลานั้นนางเหลือบมองไปที่องค์ชายสาม และพบว่าเขาพยักหน้าให้นางอย่างลับ ๆ ดังนั้นโดยไม่ต้องค
