ิดมาก นางหันหลังกลับและมอบสิ่งของที่เป็นปัญหาให้กับเฟิงเฟินได แต่ใครจะรู้ว่าสิ่งนี้จะเป็นปัญหาได้อย่างไร นางมอบของขวัญชิ้นใหญ่ให้เฟิงเฟินได
เมื่อนึกถึงสิ่งนี้ ท่าทีของเฟิงเฉินหยูก็ดูน่าเกลียดขึ้นเล็กน้อยถ้าเฟิงเฟินไดหมั้นกับองค์ชายห้าแล้วนางจะกลายเป็นคนที่หยิ่งยโสในคฤหาสน์ในอีกไม่กี่ปีข้างหน้า นางจะทนต่อน้องสาวคนนี้ได้อย่างไร !
“ถ้าเจ้าบอกอย่างนั้น องค์ชายห้าเพียงแค่สนใจต่างหูคู่หนึ่งและไม่ใช่น้องสี่เลย” เฟิงเฉินหยูชำเลืองมองเฟิงเฟินไดซึ่งยืนอยู่ข้าง ๆ “น้องสาว มันจะเป็นการดีที่สุดที่จะไม่คิดมากเกินไป”
“เจ้าอิจฉาข้าอย่างเห็นได้ชัด ! ” เฟิงเฟินไดบอกได้เลยว่าเฟิงเฉินหยูอิจฉานาง แต่เรื่องที่เกี่ยวกับต่างหูนี้คืออะไร?
ฮูหยินผู้เฒ่าก็เข้าใจเช่นกัน “เจ้าหมายถึงว่าเฟิงเฉินหยูมอบต่างหูให้เฟิงเฟินได และนี่ทำให้องค์ชายห้าสนใจเฟิงเฟินไดหรือ ? ”
เฟิงหยูเองพยักหน้า “ใช่แล้วเจ้าค่ะ”
นางกำนัลอาวุโสจากตำหนักลีรีบกล่าวขึ้นมาอย่างรวดเร็ว“เพราะสิ่งของ ความรู้สึกจึงได้ก่อตัวขึ้นมา นี่คือโชคชะตาที่นำพาคู่รักมาเจอกันเจ้าค่ะ”
เฟิงเฟินไดชอบฟังสิ่งนี้อย่างแท้จริง “นางกำนัลอาวุโสพูดถูกต้อง” จากนั้นนางมองเฟิงเฉินหยูและกล่าวว่า “ข้าต้องขอบคุณพี่ใหญ่จริง ๆ ถ้าเจ้าไม่ได้มอบของขวัญให้กับข้า ด้วยเครื่องประดับแก้วผลึกสีขาวครบชุด บางทีองค์ชายห้าอาจสนใจพี่ใหญ่ โชคร้าย ช่างโชคร้ายอย่างแท้จริง”
“เจ้ายินดีหรือ” เฟิงเฉิ
