ชายสามจะกัดคนเมื่อพระองค์โกรธ อดีตนางกำนัลถูกพระองค์กัดจนเสียชีวิต”
“ข้าไม่ใช่นางกำนัลที่ไม่มีที่พึ่ง” เฟิงหยูเองกลอกตาและหมุนกริชในมือของนาง “ดูสิ ข้าเป็นคนที่ดุร้าย”
มุมปากของหวงซวนกระตุก “บ่าวรับใช้คนนี้จะไม่ดูถูกของที่ซ่อนอยู่ในแขนเสื้อของคุณหนูเจ้าค่ะ” จากนั้นนางหันไปมองหนังงูที่ซวนเทียนเย่ไม่ได้กล้ามอง ไม่สามารถช่วยตัวเองได้นางจึงถามด้วยความสนใจ “สิ่งนี้ควรจัดการอย่างไร ? ”
เฟิงหยูเองมองหนังงูสีเขียวสดใส และพบว่ามันสวยงามมากจริง ๆ ดังนั้นนางจึงเก็บมันไว้ในแขนเสื้อของนางและโยนมันลงในมิติของนาง “หลังจากนี้ข้าจะหาคนมาทำหนังงูนี้ อีกสองเดือนจะถึงปีใหม่แล้ว เมื่อเวลานั้นมาถึงเราจะใช้เป็นของขวัญให้กับตำหนักเซียง เมื่อนึกถึงเรื่องนี้องค์ชายสามท่านจะชอบแน่นอน”
เมื่อหวงซวนได้ยินแบบนั้นนางปิดปากหัวเราะ “บ่าวรับใช้ผู้นี้มองจากไกล ๆ และเห็นสีหน้าขององค์ชายสามเมื่อคุณหนูเอางูออกมา เมื่อนึกถึงสิ่งนี้เมื่อพระองค์เห็นของขวัญนี้พระองค์จะรู้สึกอย่างไรนะเจ้าคะ ! ” นางพูดขณะที่มองเฟิงหยูเองด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความชื่นชม “ทักษะที่คุณหนูเปิดเผยออกมาสร้างความตกใจอย่างแท้จริง ลืมองค์ชายสามไปก่อนเจ้าค่ะ บางทีแม้แต่องค์ชายเก้าก็ไม่มีทางเลือกนอกจากยอมแพ้”
เฟิงหยูเองยิ้มเยาะ “เจ้าอย่าบอกซวนเทียนหมิง ครั้งที่แล้วเขายังพูดว่าข้าไม่เหมือนผู้หญิงเลย”
หวงซวนหัวเราะอีกครั้ง “คุณหนูรอง คุณหนูทุกคนชอบเล่นแต่ส
