ราเล็ก ๆ ออกมาจากเอวของเขาแล้ววางลงบนโต๊ะ “มีไม่มาก แต่ก็เพียงพอสำหรัรบเราสองคน”
“อาเองเป็นแพทย์และมีความเชี่ยวชาญในการทำสุราด้วยยาวันนี้ข้าได้งูมา ข้าได้ยินมาว่าพิษงูที่แช่ในสุรานั้นสามารถช่วยฟื้นฟูร่างกาย พี่สามอยากลองหรือไม่เจ้าคะ ? ”
นางเลิกคิ้วให้เขา รูปร่างหน้าตาของนางจะไปด้วย “พี่ชายสนใจลองหรือไม่เจ้าค่ะ” มันชัดเจนว่า “เจ้ามีความกล้าที่จะลองหรือไม่ ? ”
ในขณะที่พูด นางยกน้ำเต้าขึ้นจากสะโพกของนางและเปิดมันขึ้นมา พลิกน้ำเต้า นางเทงูเขียวออกมา
ซวนเทียนเย่ตกใจกับการเคลื่อนไหวของนางเล็กน้อยงูสีเขียววางอยู่ระหว่างทั้งสองบนโต๊ะหิน มันไม่เคลื่อนไหวนอนแน่นิ่ง แต่มันไม่ตาย
เขาเข้าใจโดยธรรมชาติว่าสิ่งนี้เป็นพิษ แต่เขาเห็นเฟิงหยูเองหยิบมันขึ้นมา นางทำให้ดูเหมือนว่ามันไม่ใช่งู แทนที่จะเป็นเหมือนลูกแมวหรือลูกสุนัข เพียงแค่ดู ทำให้เขาจ้องมองอย่างว่างเปล่า
“งูตัวนี้เป็นงูไผ่เขียวและมันมีพิษมาก หากใครถูกกัดให้ลืมเกี่ยวกับการขอความช่วยเหลือทางการแพทย์ ข้ากลัวว่าจะไม่มีเวลามากพอที่จะตะโกนเพื่อขอความช่วยเหลือก่อนที่จะเสียชีวิต” นางจับงูไว้บนตักขณะที่นางกำลังเล่าเรื่อง แต่สายตาของนางเต็มไปด้วยพิษซึ่งทำให้อีกคนหนาว “ยิ่งงูมีพิษมากเท่าไหร่ สุราก็จะยิ่งดีขึ้นเท่านั้น ข้าต้องการงูไผ่เขียวมาตลอด แต่ข้าไม่มีเวลาไปหา ข้าไม่รู้ว่าใครมี แต่วันนี้มีคนส่งของขวัญนี้มาไว้ในรถม้าของข้า ข้ายังไม่มีโอกาสขอบคุณคน
