นั้นเลย”
นางยิ้ม มือซ้ายของนางนางจับงู และมือขวาเอื้อมมือไปที่แขนเสื้อของนางแล้วดึงเดือยไม้และกริชออกมา เมื่อมองไปรอบ ๆ นางเดินไปที่ต้นไม้ใหญ่ หยิบหินขึ้นมานางวางเดือยไม้ไว้บนหัวงูจากนั้นยกหินขึ้นและตอกงูไว้ติดกับต้นไม้
ซวนเทียนเย่ไม่รู้ว่านางต้องการทำอะไร เฟิงหยูเองทำให้เขาตกใจมาก เขารู้สึกว่าความชั่วร้ายของผู้หญิงคนนี้ทำให้คนอื่นกลัวอย่างแท้จริง แม้ว่าเขาจะเป็นผู้ชาย แต่เขาก็อดไม่ได้ที่จะได้เห็นภาพนี้
แต่เฟิงหยูเองไม่หยุดเคลื่อนไหว หลังจากตอกงูไว้ติดกับต้นไม้ นางหยิบกริชในมือของนางแล้วปักไปที่หัวงู หลังจากปักกริชนางก็ไม่ได้ดึงมันออกมา นางแล่งู นางลากเป็นเส้นตรงและมีความลึกเท่ากัน ในพริบตาเดียวหนังงูทั้งหมดถูกถลกออกมา
“หาช่างฝีมือดี นี่สามารถทำเป็นกระเป๋าได้สวยงามมาก”นางยิ้มและโยนหนังงูให้ซวนเทียนเย่อย่างง่ายดายเหมือนกันผ้าชิ้นหนึ่ง
เส้นประสาทของงูที่ไม่มีผิวหนังในขณะนี้ยังคงสั่นอยู่ เอางูออกจากต้นไม้ นางวางปากงูเหนือกาสุราแล้วรีดพิษออกมาจากนั้นนางวางร่างงูกลับเข้าไปในน้ำเต้าและปิดผนึกมัน ไม่ใช้มันอีกต่อไป
“พี่สามอยากลองสุรานี้หรือไม่เจ้าค่ะ?” นางเขย่ากาสุรา“มันดีมากสำหรับร่างกาย”
คิ้วของซวนเทียนเย่ขมวดเข้าหากัน ในขณะที่เขารู้สึกว่าผู้หญิงที่อยู่ตรงหน้าเขาเป็นภูตผี สิ่งที่นางทำคนปกติที่ไหนจะทำได้?
เมื่อคิดและวางแผนต่อต้านบุคคลเช่นนี้ เขาไม่รู้จริง ๆ ว่าควรรู้สึกกลัวหรือให้เกียรติ
